De vrijdag reviews 10

12/03/2021

Wekelijks neem ik twee wijnen onder de loep. Een gedetailleerde bespreking en tips voor wijn en gerecht. Ontdekkingen en gevestigde waarden, mousserend en stil, uit heel de wijde wijnwereld. Proeven met verschillende glazen, temperatuur, gekarafeerd of niet etc.… Elke week twee wijnen. Kort en bondig en accuraat. Deze week staan twee wijnen uit Turkije op de proeftafel.

Wat voorafging

Twee jaar geleden werd ik uitgenodigd om deel te nemen aan een persreis naar het westen van Turkije. We bezochten zestien wijndomeinen in Thracië en langs de Egeïsche zee. Het was een eyeopener. Ik proefde veel goede wijn en was onder de indruk van enkele state-of-the-art wijndomeinen. Sommige zijn ware architecturale parels. Historisch gezien is Turkije een van de landen waar wijn zijn oorsprong vindt. Wetenschappers gaan er van uit dat de landen rond de Eufraat en de Tigris mee bepalend waren voor de ontwikkeling van de wijnbouw. Sommige sporen gaan terug tot 7000 v Chr. Vanuit dit perspectief is het niet verwonderlijk dat over heel Turkije druiven worden geteeld. Meer dan 95% van de druiven wordt echter gedroogd en verwerkt tot rozijnen. De wijnbouw blijft dus een niche product. Toch wordt in heel het land wijn gemaakt, zelfs in en rond Cappadocië leeft een bloeiende wijnindustrie. De meeste wijn wordt geproduceerd door enkele grote wijnfabrieken die eigen druiven verwerken, maar ook veel druiven aankopen. Veel mensen kijken vreemd op als je hen over Turkse wijnen verteld. Sommigen hebben minder goede ervaringen met de ‘all-in’ formules in de vele hotels langs de Egeïsche Zee, waar de buffetten doorgespoeld worden met waardeloze, industriële fabriekswijn. ‘Turkse wijn, dat is toch simpele slobberwijn’, denken velen. Niets is minder waar. In Turkije wordt vandaag absolute kwaliteitswijn gemaakt die traag maar gestaag zijn weg vindt naar de wereldmarkt. Sinds het einde van de jaren negentig zijn meer dan dertig nieuwe bedrijven opgericht. Op deze domeinen werken goed gevormde wijnmakers die in veel gevallen aan buitenlandse universiteiten studeerden. Enkelen onder hen deden ook ervaring op in Europese topdomeinen. Bijna elk wijnhuis dat wij bezochten heeft een moderne en goed uitgeruste wijnkelder. Wijn is hot in Turkije en het economische belang is niet te onderschatten. De Turken zelf drinken behoorlijk veel wijn, vooral in de restaurants in Istanboel. Bij enkele van de bezochte domeinen was er zelfs geen export omdat de volledige productie in eigen land wordt geconsumeerd. Wat zegt de overheid? De Turkse wetgeving laat geen openlijke promotie toe voor alcohol en zeker niet in de vorm van advertenties. Tijdens de trip stelden we vast dat wijnbars, winkels en wijndomeinen discreet aangekondigd worden. Maar nergens werd ons verteld dat de wijnindustrie gedwarsboomd wordt door de overheid. Bij enkele domeinen hoorden we wel dat de overheid niet altijd een gemakkelijke gesprekspartner blijkt, maar over het algemeen kunnen de wijndomeinen onafhankelijk werken. Enkele domeinen combineren wijnbouw met oenotoerisme. Sula Wines, Barare Estate en Arcadia Vineyards bieden een kwaliteitsvol verblijf op het domein. Zij hopen dat het wijntoerisme zal toenemen eens het reizen opnieuw toegelaten wordt.  

Château Kalpak

Dit belangrijke wijndomein heeft vermoedelijk het grootste aanzien van alle nieuwe wijnhuizen in Turkije. Het schitterende bouwwerk ligt boven op een heuvel, met rondom de wijngaarden die als een guirlande rond de wijnkelder gedrapeerd zijn. Wat een uitzicht. Eigenaar Bülent Kalpaklioglu was in een vorig leven bankier in de VS en Parijs. Als groot wijnliefhebber bezocht hij verschillende wijngebieden, o.a. Napa Valley dat een grote indruk maakte. Eens terug in Turkije vond hij geen wijn die dezelfde kwaliteit kon bieden en besloot dan maar om zelf wijn te maken. Na onderzoek in verschillende streken, besloot Bülent om zich te vestigen in Thracië, vooral omdat bodem en klimaat in deze streek de hoogste kwaliteit biedt. Het domein is vandaag 12ha groot en bestaat uit een mozaïek van kleine percelen. Veel percelen liggen op uitlopers van een grote heuvel. De wijngaarden hebben een gemiddelde densiteit van 5000 planten/ha. De gemiddelde opbrengst is met 28hl/ha erg laag. Aan de rand van de heuvel ligt een bos als natuurlijke bescherming tegen al te hevige wind. Toch is er voortdurend een frisse bries uit de Zee van Marmara. Dat zorgt voor goede en gezonde wijnranken. Elk perceel wordt apart geoogst en verwerkt. Op vlak van vinicultuur is ernstig nagedacht. Zo zijn de snoeiwijzen van elke druif anders en worden de trossen geteld en gewogen bij de eerste kleurvorming. Daarna wordt beslist of een groene oogst noodzakelijk is. Ook wordt de fotosynthese berekend en wordt een streng loofwand beheer toegepast. Bulent vertelde dat hij tien jaar gewacht heeft om zijn eerste wijn te commercialiseren. De jaren daarvoor werd geëxperimenteerd en gezocht naar de juiste werkwijze. Zijn eerste commerciële wijn was 2010, die drie jaar later op de markt kwam. Château Kalpak wordt gemaakt van een klassieke Bordeauxblend: cabernet sauvignon, merlot, cabernet franc en petit verdot. ‘Ik vertrek vanuit volgende gedachte, vertelt Bülent, ‘80% gebeurt in de wijngaard, 20% gaat verder in de wijnkelder’. De druiven worden manueel geoogst en passeren via een trieertafel, waar 14 medewerkers de bessen controleren en selecteren. In de wijnkelder gebeurt het transport van de druiven via zwaartekracht, in geen geval wordt gepompt. Tijdens de gisting en maceratie van twee à drie weken worden zowel manuele als pneumatische pigeage toegepast. Voor de gisting krijgt de most een koude maceratie van drie tot zes dagen. De gisting gaat door in houten foeders, waarbij elk perceel zijn eigen fust heeft. Naargelang de blend rijpen de wijnen tussen 18 en 36 maanden in barriques en vaten. Ook in de keuze van zijn vaten is Bülent heel professioneel. Het hout komt uit Frankrijk en Hongarije en werd daar minstens 48 maanden gedroogd in de buitenlucht en elk vat werd geselecteerd op basis van de dikte van de poriën. Jaarlijks gaat hij bij verschillende tonneliers langs, om in samenspraak zijn vaten te kiezen. Hij heeft zowel 225, 300 als 500 liter vaten. Elke week wordt geouilleerd en om de 6 tot 9 maanden gebeurt een soutirage. Na de rijping worden de vaten gepoetst met ozonwater. Volgens Bülent, die in zijn wijnen teruggaat naar oogstjaar 2010, heeft hij nog nooit een slechte oogst gehad. Enkel in 2013 was er een beetje hagel, maar er waren nauwelijks gekwetste druiven. Deze werden dan ook niet gebruikt. ‘Ik heb maar een streefdoel’, zegt Bülent, ‘alles draait rond evenwicht, rond balans’.
De twee wijnen van deze week proef ik in een groot glas. Daarvoor kies ik deze week een Riedel Vinum Bordeaux Grand Cru.

In het glas

Château Kalpak 2010  

Château Kalpak 2010 is een blend van cabernet franc met toevoeging van een klein percentage merlot. Na de assemblage rijpte de wijn 18 maanden in nieuwe eiken vaten met verschillende inhoud. Ik merk een intense en diepgekleurde wijn met granaatrode rand. Van in het begin is deze wijn overweldigend rijk, rijp en complex. In de aanzet ruik ik een licht zoete geur met veel donker fruit waarin ik bramen en zwarte kersen herken. De fruitgeuren jongleren met geëvolueerde geuren van leder, cederhout, potloodslijpsel en zwarte olijven. Na opschudden blijft alles gevarieerd en komt een lichte muntgeur naar voren. Ik ruik ook wat drop en zwarte gemalen peper. De intensiteit van de geuren wordt ruimschoots bevestigd in de ‘lekkere’ smaak. Deze wijn is perfect in evenwicht met een fijne structuur, zachte, zelfs lichtzoete, fluwelige tannines en voldoende zuur om alles elegant te houden. Hij eindigt met een lange afdronk waarin het leder en donker fruit terugkeren. Blind geproefd, gelooft geen mens dat deze schoonheid uit Turkije komt. Wij serveren hem straks met traag gegaarde lamsschouder met kruidenkorst en een mix van verschillende wortelsoorten en tijm. Hij past ook goed bij een toast met kort gebakken boschampignons, parelhoen in de oven met rozemarijn of vegetarische schotel met gegrilde schorseneren en salie of eendenborst met rode pepersaus.

De wijnen van Château Kalpak zijn (nog) niet op de Belgische markt.
In Nederland via https://www.lareinewines.com/  

Château Kalpak 2012

Chateau Kalpak is de klassieke wijn die ook uitgevoerd wordt. Van deze wijn werden bijna 27.000 flessen gebotteld. In België is hij nog niet op de markt, maar je vindt hem wel in Nederland.  Hij bestaat uit een klassieke Bordeauxblend van cabernet sauvignon, merlot, cabernet franc en petit verdot. Elke druif is apart vergist en apart gerijpt gedurende 36 maanden.
In het glas verschijnt een robijnrode wijn met duidelijke granaatrode evolutie. Dit is een totaal andere stijl dan onze eerste wijn. Hier eist cabernet sauvignon een belangrijke rol op. Bij het uitschenken ruik ik zwart fruit, cassis en gekonfijte vijgen. Dat gaat samen met een hint van menthol, en peper. Na opschudden ruik ik meer evolutie geuren met vanille, mokka en zachte specerijen. De lange houtrijping is perfect geïntegreerd. In de smaak proef ik een volumineuze wijn met veel sap, evenwichtig zuur en fluwelige tannines. Hij eindigt in een middellange afdronk. In de retro komen aroma’s van gekonfijte vijgen en wat kaneel terug opzetten, waaruit ik concludeer dat bij deze wijn gerechten met specerijen goed tot hun recht komen. Hij is op zijn hoogtepunt en nu volop te genieten. Dat zal volgens mij nog een drietal jaar zo blijven. Deze wijn is perfect op dronk. Serveer hem met tajine met lam en abrikozen, kalfslever met gekonfijte sjalot en salie en gegrilde vleesgerechten met oregano en andere garriquekruiden.

In Nederland via https://www.lareinewines.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s