Mijn nieuw boek is vanaf nu verkrijgbaar in de handel!

Wat gebeurt er als je je passerpunt op de Belgische grensgemeente Kapellen plaatst en dan een cirkel trekt in een straal van 350 km?
Dan baken je het gebied af waarbinnen je op zoek gaat naar de interessantste, leukste, meest dynamische wijnbouwers met een bijzonder verhaal. Dat was de actieradius voor mij en fotograaf Jan Crab. Daarna ging ik aan het puzzelen: welke wijngebieden liggen bij elkaar en zijn in een weekend te bezoeken? Want dat was een belangrijke voorwaarde: met dit boek in de hand moet je elke wijnbouwer die zijn verhaal doet, ook fysiek kunnen ontmoeten.

De insteek van het boek is een portret van een wijndomein en de mens achter het domein. Wat is zijn of haar parcours, wat is zijn visie op wijnbouw en wijn.

We luisterden met gespitste oren en noteerden mooie verhalen. In het boek is veel aandacht voor de omgeving. Bij elk portret zoek ik zelf naar interessante belevingen in de buurt van het domein. Belevingen die ook gericht zijn naar gezinnen met kinderen. We vroegen de wijnbouwers ook naar hun favoriete eet- en slaapadressen. Waar het kon, beschrijf ik een wandel- of fietsroute in de directe omgeving.

Naast 23 portretten in Nederland, België, Luxemburg, Duitsland, Frankrijk is er ook een hoofdstuk over Parijs en wijn, met haar bijzondere geschiedenis als hoofdstad van de wijn in de 19de eeuw, het wijnmuseum van Parijs en adressen van mijn favoriete wijnbars in de stad.

De sprekende foto’s van Jan illustreren op schitterende wijze de portretten en de vele tips in het boek.

Geniet op het terras van de Apostelhoeve, waar je een heerlijk zicht hebt op de stad Maastricht of wandel met Nicolas door de golvende wijngaarden rond Domaine des Hêtres in Rosoux-Crenwick (regio Luik). Wandel en fiets langs de Maas, tussen Aldeneik en Thorn, ruik en proef in Zeeland de zilte lucht waar Johan met passie zijn heerlijke wijnen maakt of laat je verrassen door de Wijnfaktorij, een ‘Urban Winery’ op honderd meter van de Onze Lieve Vrouw toren in Antwerpen. Voel het Europees gedachtengoed bij Domaine Krier-Welbes op een steenworp van het Luxemburgse Schengen en voel je een echte waaghals bij het beklimmen van de hellingen nabij Winningen in de Moezel. Hoor de boeiende geschiedenis van de Amerikaberg in Wervik en proef de bruisende wijnen bij Virginie en Laurent in Damery en laat je rondleiden in de wijngaard door Stijn en Kathleen van wijndomein De Caybergh… Of wat denk je van een weekendje Parijs in het teken van de wijn?

Sinds 25 april ligt mijn dertiende boek in de handel. Een gids om heel dicht bij te houden !

Het was een tijdje stil van mijn kant. Dat komt omdat ik het laatste anderhalf jaar aan mijn nieuw boek gewerkt heb.

Mijn nieuw boek speelt in op de groeiende trend van korte en dichtbij vakanties. Toch wilde ik, als gewoonlijk, een originele insteek maken. De rode draad in het boek zijn 23 portretten van dynamische wijndomeinen in eigen land en onze buurlanden.

Mensen met grote persoonlijkheid in de wijnwereld die hun parcours en visie meegeven, maar ook hun favoriete eet- en slaapadresjes delen, samen met leuke en interessante plekken waar je van alles kan beleven. Dat is in twee zinnen de inhoud van mijn boek. Neem daarbij nog een hoofdstuk over ‘Parijs en Wijn’ met de vijf wijngaarden van Parijs, mijn favoriete Bar à Vins en je weet onmiddellijk waar naartoe in het voorjaar en de komende zomer.

Het was een bijzonder anderhalf jaar waarin we bij momenten creatieve oplossingen moesten bedenken om alle wijnbouwers te bereiken en te interviewen.
In maart wordt het boek voorgesteld. Iets om naar uit te kijken. Intussen wens ik elke bezoeker van deze site alle goeds voor een beloftevol 2022 met veel vriendschap en goede wijn.

Gido

100ste geboortedag van Roger Raveel

15 juli 2021

Donderdag laatst, op 15 juli, mocht ik ter gelegenheid van de 100ste geboortedag van Roger Raveel, een lezing geven over Champagne en dat in de schitterende en inspirerende omgeving van het atelier van de kunstenaar in het schilderachtige Machelen aan de Leie. Wat een voorrecht om dit mee te maken. Mevrouw Raveel wilde een intiem moment om de geboortedag van haar man te herdenken en daarin is zij bijzonder goed geslaagd. Roger Raveel dronk omzeggens geen of uiterst weinig alcohol, maar was altijd wel in stemming om even te nippen aan het glas champagne van zijn echtgenote. Vandaar dat, naar aanleiding van zijn verjaardag, een exclusieve box werd gecreëerd met een champagne van het huis Marc Hébrart. Het etiket en de box zijn geïnspireerd op ‘Het Verschrikkelijke Mooie Leven’, een werk uit 1965 en een van de referentiewerken van Roger Raveel. We genoten van een mooie namiddag, opgeluisterd met de subtiele en virtuoze inbreng van accordeonist Rony Verbiest, een van de meest veelzijdige accordeonisten van ons land. Hij is vooral bekend als jazzmuzikant en door zijn samenwerkingen met o.a. Jef Neve, Johan Verminnen en Jo Lemaire. Wat een zachte, lieve mens.


Mijn insteek was champagne, maar de lezing ging niet direct over de wijn, wel over de cultuur van champagne. Hoe champagne aanwezig is in de literatuur, kunst en muziekwereld. We deden een kleine ontdekkingsreis naar de oorsprong van champagne met de mirakels van de heilige Remigius, leerden dat Reims gaststad was voor 33 kroningen en hoorden hoe Goethe, op het einde van de 18de eeuw, als een van de eersten de lof zong van Champagne. Hoe illustere champagneproducenten als Eugène Mercier en Charles Heidsieck de marketing ontdekten en wat de invloed was van de Engelsen op de smaak van champagne. We doopten onze pen in inkt, samen met Victor Hugo, Flaubert en Balzac. Deze laatste schreef 68 (!) keer over champagne in zijn vele schitterende romans. Of Balzac zelf veel champagne dronk, is niet duidelijk. Hij was een notoir koffiedrinker, want er wordt beweerd dat hij dagelijks tot 50 koppen koffie dronk. De altijd kritische Emile Zola laat in zijn boek Nana, een 38-koppig gezelschap dronken voeren met champagne en wist u dat Serge Gainsbourg af en toe zijn whisky aan de kant zette voor een glas champagne? Chopin en zijn geliefde Georges Sand vonden in champagne liefde en inspiratie en ook vader Alexandre Dumas had bij het schrijven van De Drie Musketiers regelmatig een glas champagne binnen handbereik. Later, in de 20ste eeuw, inspireerde champagne nog veel meer auteurs, met beroemde namen als Françoise Sagan, Simone de Beauvoir, Hemingway en Henry Miller. We mogen gerust aannemen dat Henry Miller en zijn geliefde Anaïs Nin hun erotische fantasieën stimuleerden met veel, zeer veel champagne. Halfweg vorige eeuw toastte Jean Cocteau met champagne op al zijn collega schrijvers en vandaag bewierookt ‘onze’ Amélie Nothomb champagne in haar werk, en naar verluidt zou de auteur zelf ook graag een glaasje champagne lusten. Heel de lezing was een rondreis doorheen literatuur, muziek, film en schilderkunst. Ik hou van goed gemaakt mousserende wijn, ook buiten champagne. Denken we maar aan de heerlijke wijnen in ons land, Italië, Duitsland of Zuid-Afrika. In veel landen over heel de wereld worden fantastisch goede schuimwijn geproduceerd. Maar weinig wijnen zijn zo aanwezig in de kunst en cultuur als champagne. Champagne is en blijft voor veel mensen puur magie en dat vindt ook de beroemde Franse filosoof Michel Onfray. Hij bewierookt champagne. ‘Het is de enige wijn die echt zingt’, schrijft hij. Onfray is een groot voorstander van het hedonisme. Daarom onderzoekt hij van nabij het genot van de bubbels in champagne. ‘De bubbels geven ons de belofte van gelukzalige muziek.’ Deze filosoof, die het meest geassocieerd wordt met genieten, vindt champagne meer een cultuur dan een wijn.
Champagne is niet alleen wijn, maar ook een cultuur. Vandaar de selectie van een fijne champagne als hommage aan de grote schilder die we dit jaar eren. Op het etiket herkennen we een detail uit het beroemde schilderij ‘Het Verschrikkelijke Mooie Leven’. Donderdagmorgen hoorde ik Roger zelf vertellen op Klara, hoe hij zijn werk bekeek, hoe de kat loert naar de vogels in hun kooi en hoe de kooi de vogels beschermt. Hoe mooi het beeld ook is, hoe verschrikkelijk mooi het leven is.


Nog tot volgende week loopt de overzichtstentoonstelling in Bozar. Een absolute aanrader met een overzicht van zijn lange loopbaan met ervaringen en tijdslijnen die zijn oeuvre hebben beïnvloed.

De ‘Roger Raveel’ Champagne

Champagne Marc Hébrart Sélection Vieilles Vignes
Premier Cru Extra Brut

Het champagnehuis van Jean-Paul Hébrart ligt in Mareuil sur Aÿ, een klein dorp langs de Marne, op een boogscheut van Epernay. Voor deze wijn heeft Jean-Paul Hébrart een selectie gemaakt van oude ranken uit negen verschillende lieu-dits (afgebakende) wijngaarden in zijn eigen dorp Mareuil, maar ook uit buurgemeente Avenay Val d’Or.
Vorige week waren we nog in Mareuil en het dorp is gezegend met een aantal steile en subliem gelegen wijngaarden. De zuidelijke ligging zorgt voor volrijpe en gezonde pinot noir druiven. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de wijn die gekozen werd als hommage aan Roger Raveel, 70% pinot noir druiven bevat. De laatste twintig jaar is Mareuil ontdekt door heel wat gerenommeerde en beroemde domeinen. Velen zijn op zoek naar nieuwe percelen of stukken van wijngaarden om uit te breiden. Anderen kopen druiven aan bij plaatselijke telers. Dat heeft alles te maken met de goede bodem van Mareuil. Onder de bovenlaag van 70 cm kalkleem zit een krijtrots van meer dan 150 m diep. Deze krijtlaag levert een opvallende minerale smaak aan de wijn, iets dat we ten volle ruiken en proeven in deze wijn. Jean-Paul Hébrart speelt met zijn terroir en zijn lieu-dits. Zelf blijft hij bescheiden, maar deze man weet zeer goed waarmee hij bezig is. In de wijngaarden worden natuurvriendelijk gewerkt en worden alle synthetische producten geweerd. Naast pinot noir bevat deze wijn 30 % chardonnay uit het buurgemeente Bisseuil. Ook hier liggen de wijngaarden naar het zuiden. De Raveel wijn is gemaakt van oude ranken die gemiddeld 40 jaar oud zijn. Na de pluk worden alle druiven apart geperst en volgens hun herkomst vergist in roestvrijstalen tanks. In mei volgt de assemblage van de verschillende wijnen. Deze champagne is gemaakt op basis van oogstjaren 2015, 2014 en 2013. Hij blijft gemiddeld 42 maanden sur latte in de kelder. Na dégorgement wordt maximum 4 g suiker toegevoegd, vandaar de vermelding Extra Brut op het etiket.

In het glas
I
k merk een aantrekkelijke licht goudgele kleur met kristalheldere schittering. Heel snel vormt zich een fijne en subtiele pareling die bovenaan de wijn een mooi schuimkraagje of kroontje vormt. Ik hou van de vele geuren in de wijn die intens variëren, met in de aanzet een opvallende minerale geur van natte stenen die samengaan met citrus en rijper fruit. Ik ruik ook perziken en rijpe peer. Wat later komen gekonfijte vruchten naar voren, getoaste amandelen, lichte kruiden en een hint van biscuit. De smaak bevestigt al het moois van de aroma’s met een minerale, frisse aanzet waarin ik de invloed van de krijtbodem herken. Hij smaakt goed droog en toch is hij zacht en volumineus met een romige mousse die zeer aangenaam proeft op de tong. De zalvende smaak eindigt in een opwekkende, levendige afdronk die lang nagalmt in je mond. In de nasmaak proef ik een samenspel van ziltige, verfrissende aroma’s en boterbrioche. Dat zorgt voor een prettige, evenwichtige smaak. Serveer deze goed gebalanceerde, elegante wijn als aperitief, met oesters, oude comté, halfdroge geitenkaas en koude visbereidingen. Hij is nu perfect op dronk, maar je kan deze wijn nog 5 jaar bewaren in een goede kelder. De champagne, hommage aan Roger Raveel, is te koop via Allvino, de plaatselijke wijnhandel van Zulte en Machelen a/d Leie.  https://allvino.be

De vrijdagreviews 25

25/06/2021
Wekelijks neem ik twee of drie wijnen onder de loep. Een gedetailleerde bespreking en tips voor wijn en gerecht. Ontdekkingen en gevestigde waarden, mousserend en stil, uit heel de wijde wijnwereld. Proeven met verschillende glazen, temperatuur, gekarafeerd of niet etc. Kort en bondig en accuraat. Deze week staan drie Piemontese wijnen op de proeftafel. Dit is het laatste vrijdagreview van het voorjaar. In september nemen we de draad terug op. Tijdens de zomermaanden wil ik regelmatig kortere proefverslagen delen van onze vakantie ontdekkingen.


Wat voorafging
Af en toe kom je een zeldzame druif tegen die gelinkt wordt aan een specifieke plaats of dorp. Dat is zo met de nascetta, een druif die ik een warm hart toe draag. Mijn voorkeur voor deze persoonlijkheid heeft te met de verschillende keren dat ik te gast was bij Valter en Nadia Fissore, van het wijndomein Elvio Cogno. Die eerste keer liet Valter mij blind zijn favoriete witte wijn proeven. In ons glas maakten we kennis met een volle wijn met frisse aroma’s van appel, vlierbloesem en een hint van munt. Ook bij het proeven smaakt de wijn opvallend fris en tegelijkertijd vrij vol. Zijn lange afdronk en verfrissende eigenschappen makten het proefplezier compleet. Wat een mooie en boeiende wijn. De wijn bleek gemaakt van een vrijwel onbekende druif, nascetta, die bijna uitsluitend voorkomt in de regio rond het wijndorp Novello. Daarover wilde ik meer weten.


Dankzij Elvio Cogno
Elvio Cogno is een van de legendarische Barolo wijnboeren en schoonvader van Valter Fissore. Hij bracht nascetta terug onder de aandacht. Halfweg de jaren ’90 van vorige eeuw proefde Elvio, samen met enkele collega’s en een journalist een witte wijn die gemaakt was van een plaatselijke druif. De ongelooflijke evolutie en kwaliteit van de wijn maakte grote indruk. Elvio’s interesse was gewekt. Hij begon informatie in te winnen over de druif en het bleek om nascetta te gaan, een oud druivenras die bijna niet meer voorkwam. Nascetta was bekend in de 19de eeuw en had toentertijd een behoorlijke reputatie. De druif werd regelmatig vernoemd in geschriften en documenten en omschreven als een ‘delicate en goede druif’. Volgens de overlevering werd hij in die tijd geteeld om zoete wijn te maken. Vandaar dat hij regelmatig gelinkt werd aan moscato wijn en gebruikt werd in misvieringen. Net als veel andere druivensoorten verdween hij na de phylloxera plaag. De druif stond erom bekend dat hij nooit uitbundige oogsten leverde en in het begin van de 20ste eeuw kozen heel wat wijnbouwers voor meer productievere druivensoorten. De toenemende aanplant van nebbiolo speelde ook een rol bij de verdwijning van nascetta. Hier en daar overleefden enkele planten en sommige wijnboeren lieten hem groeien tussen andere druivensoorten.
Elvio Cogno maakte, samen met een onderzoekscel van de universiteit van Turijn, een inventaris van nascetta druiven in de wijngaarden van Novello. Hij slaagde erin in om enkele collega’s enthousiast te maken. De druif werd in de wijngaarden geselecteerd en apart geoogst. De eerste resultaten waren heel bevredigend en Cogno wilde zijn wijn en druif laten erkennen binnen de appellatie. Maar dat liep niet van een leien dakje. De overheid bleek moeilijk te overtuigen van de kwaliteit van de wijn. In 2002 werd nascetta dan toch erkend als DOC Langhe, maar de ultieme bekroning voor het pionierswerk van Elvio Cogno volgde in 2010 toen de DOC “Langhe Nascetta del Commune di Novello” werd erkend. Deze wijn mag enkel geproduceerd worden met nascettadruiven, die geteeld worden op het grondgebied van Novello. Intussen werd het tienjarig bestaan van de appellatie gevierd en wordt de druif door twaalf producenten verwerkt. Merkwaardig is de schrijfwijze van de druif, die op verschillende manieren wordt gespeld: nas-cëtta, anas-cetta of nascetta. De drie nascetta wijnen van deze week werden geproefd in een Schott Zwiesel Taste glas op een temperatuur van 12°C.

Cantina Fracassi Nascetta 2018
Langhe Nascetta DOC
De geschiedenis van dit wijndomein gaat terug tot het midden van de 19de eeuw en vandaag wordt het wijngoed nog steeds geleid door de nazaten van Markies Umberto Fracassi Ratti Mentone. Het wijngoed is gelegen in Cherasco, een van de elf dorpen van Barolo. De druiven voor deze nascetta worden geoogst in een wijngaard op de grens tussen Cherasco en La Morra. Na de manuele oogst volgt een zachte persing van volledige trossen. De gisting gaat door in roestvrijstalen tanks op lage temperatuur. De eerst aanblik is aantrekkelijk met een strogele kleur en schitterende spiegel. Aan de oppervlakte merk ik een groene schijn. Hij ruikt vrij intens met aroma’s van bloemen en steenvruchten. In de achtergrond komt vrij snel acaciahoning opzetten. Na opschudden krijgt deze wijn meer frisse tonen met citrus en pompelmoes. Nog wat later ruik ik ook rijpe ananas. Het frisse en rijpe samenspel, kenmerkend voor nascetta, wordt bevestigd in de smaak. Ik proef een evenwichtige wijn, sappig met veel fruit en een prettige afdronk waarin het licht pompelmoes bittertje voor reliëf zorgt. Hij is perfect op dronk. Wij serveerden hem bij gebakken forel met citroenboter en salie. Daarnaast is hij een goede begeleider van risotto met lente-ui en groene asperges, pasta vongole en zachte kazen.
15,00 euro https://www.madeinpiedmont-wines.be/


Azienda Agricola Elvio Cogno Anas-Cetta 2016
Langhe Nascetta del Commune di Novello DOC

Valter Fissore heeft op sublieme wijze het werk van zijn illustere schoonvader Elvio Cogno verdergezet. Het wijndomein heeft veel aanzien in de regio en wordt beschouwd als een van de betere (barolo) producenten. Hun wijngaarden liggen op de heuvels van het Novello, een van de elf dorpen van de appellatie Barolo. De druiven voor Anas-Cetta worden geoogst in een wijngaard van 2 ha vlak bij de wijnkelder. De hoge ligging van de wijngaarden (350 m) zorgt voor een eerder koele en langzame rijping. Na de manuele pluk vergist de wijn in roestvrijstalen tanks. De wijn ligt 6 maanden op de droesem en 30 % van de wijn rijpt 3 maanden in grote fusten van Slavonische eik. Hij heeft een aantrekkelijke goudgele kleur. De geuren zijn intens met steenvruchten, jasmijnbloesems en linde, onmiddellijk gevolgd door de rijpe geur van acacia. Na opschudden komen de frisse geuren opzetten met voorop citroen en appel, maar ook opvallend veel kruiden die mij doen denken aan zuiderse garrigue. Ik hou wel van aroma’s van tijm en rozemarijn die zich mengen met het fruit en de bloesems. De prettige geuren zetten zich verder in de smaak die tegelijkertijd vol en fris is. Dat samenspel van zuur en zacht is heel aantrekkelijk. Het zorgt voor een goede balans. Deze wijn uit 2016 is perfect op dronk en kan gemakkelijk nog twee à drie jaar verder rijpen. Serveer hem met een zuiderse keuken, bouillabaisse, gegrilde dorade met gesmoorde venkel of quiche met zalm en groene asperges.
18,30 euro https://www.vintology.be/


Cascina Gavetta Nas-Cëtta 2019
Langhe Nas-Cëtta del Commune di Novello 2019

Roberto Cogno maakt slechts 1000 flessen nascetta uit zijn afgebakende wijngaard ‘Vigna Belmonda’ in Novello. De Belmonda wijngaard is zuidwestelijk gelegen en opvallend kalkrijk. Volgens Roberto is dit de perfecte bodem voor nascetta. De druiven worden begin oktober geoogst en zacht geperst met volledige trossen. Daarna volgt de gisting in roestvrijstalen tanks. Roberto verkiest een rijkere stijl voor zijn nascetta. Daarom laat hij de wijn 9 maanden in contact met de droesem en wordt de wijn elke week omgeroerd, de zgn. batonnage. Dat zorgt voor een romige en volle structuur. Dit valt onmiddellijk te merken in de kleur, die intens goudgeel is. In de aanzet ruik ik een prettige minerale geur van natte stenen. Een geur die ik associeer met de kalkrijke bodem. Daarna komen de kenmerkende aroma’s van nascetta opzetten met rijpe appel, citrus en pompelmoes. Wat later ruik ik lindebloesem, acacia en abrikoos. De smaak is rijk, volumineus en vrij aromatisch. In de lange afdronk komen de frisse tonen naar voren die voor een mooi evenwicht zorgen. Deze wijn is een mooi voorbeeld van een volslanke wijn met veel elegantie. Je kan hem gerust nog vijf jaar laten rijpen. Serveer hem bij een genereuze keuken zoals pasta met gesmolten boter en salie, vis in een roomsausje, gebakken zwezeriken, Gentse waterzooi of witschimmelkazen.
15,00 euro https://www.madeinpiedmont-wines.be/

De vrijdag reviews 24

18/06/2021

Wekelijks neem ik twee of drie wijnen onder de loep. Een gedetailleerde bespreking en tips voor wijn en gerecht. Ontdekkingen en gevestigde waarden, mousserend en stil, uit heel de wijde wijnwereld. Proeven met verschillende glazen, temperatuur, gekarafeerd of niet etc. Kort en bondig en accuraat. Deze week staan twee wijnen uit Priorat op de proeftafel.

Wat voorafging
Zelden hebben we de ruigheid van Priorat ervaren als die keer, toen we door haarspeldbochten en langs scherpe ravijnen scheurden met een roekeloze Spaanse chauffeur. Gelukkig was de wijn bij aankomst zo goed dat de nachtmerrie snel vergeten was. Sindsdien keerden we regelmatig terug naar deze spectaculaire bergachtige regio in het zuiden van de regio Catalunya. De eerste jaren sliepen we in het enige hotel dat het dorpje Grattallops rijk was. Dineren kon enkel in de bar van de plaatselijke sporthal, waar we bij het drinken van veel Priorat wijn verbroederden met de plaatselijke bevolking. Doorheen de jaren zagen we de wegen verbreden en dorpen uitbreiden. Chique hotels openden hun deuren en voorname heren en dames bouwden moderne wijnkelders en ontvangstruimtes. Priorato of Priorat in het Catalaans, evolueerde in 30 jaar tijd naar een ware cultwijn.

Een eeuwenoude wijnregio
Priorat is één van de oudste wijnregio’s van Catalunya. Tot de jaren negentig van vorige eeuw leidde het kleine wijngebied een sluimerend bestaan, tot het plots ontdekt werd en uitgroeide tot een van de meest populaire wijnregio’s in Spanje. Wat is er nu zo speciaal aan Priorat? Daarvoor moeten we terugkeren tot de 12de eeuw toen de monniken van Cluny verschillende kloosters stichtten langs de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella. Op een plaats waar een jonge herder een visioen kreeg van engelen die langs een ladder naar de hemel opstijgen werd later een kartuizerklooster gebouwd met de naam Scala Dei, De Trap naar God. De naam Priorat verwijst naar de priorij van de abdij. De overwegend Franse monniken legden wijngaarden aan omdat ze wijn nodig hadden voor hun misvieringen en introduceerden ook de grenache druif die hier garnacha wordt genoemd. Met monnikengeduld werden de vele wijngaarden ingedeeld en aangelegd in terrassen. In 1835 werd het klooster van Scala Dei platgebrand door de uitgebuite bevolking en ondertussen verwilderden de meeste wijngaarden. De rest ging over in handen van kleine producenten die hun schamele oogst verkochten aan de lokale coöperatieve. 

Goudklompjes
In het midden van de jaren tachtig vormden enkele bekende wijnbouwers, zowel uit Priorat als uit andere wijnstreken in Spanje, een samenwerkingsverband om de totaal verschraalde wijngaarden nieuw leven in te blazen. Zij ontdekten tussen onkruid en wilde vegetatie garnacha druiven van meer dan honderd jaar oud. De vijf wijnmakers beseften dat ze met hun vondst een schat aangeboord hadden. Het resultaat was indrukwekkend. Met de oude ranken maakten zij wijnen die hun gelijke niet hadden in Spanje. Heel de wijnwereld keek met stomme verbazing naar de diep intense, bijna zwarte wijnen uit Priorat. De ruime belangstelling in de internationale pers deed een heuse zoektocht ontstaan naar de goudklompjes van Priorat. Vandaag is Priorat een dure streek. Dat komt door de weinig beschikbare ruimte voor nieuwe wijngaarden, de lage opbrengsten, kleine volumes en speculaties. In het kielzog van de vier pioniers werden veel wijnhuizen (her) opgestart. Door de moeilijke toegankelijkheid, de enorme investeringen en zware handenarbeid vonden vooral begoede avonturiers hun weg naar Priorat. De laatste jaren merken we ook meer en meer de aanwezigheid van grote wijnhuizen, o.a. uit Rioja en Pénèdes. Inmiddels zijn ook verschillende Belgische investeerders actief in Priorat.

De basis van goede Priorat is de unieke llicorella bodem
Mijn wijnvrienden, Rafa (Rafael) en Arturo Bordelàs Garcia startten in 1997 hun een eigen wijnkelder. De familie is van oorsprong uit de streek en bewerkt al decennialang 15 ha wijngaarden, maar tot 1998 werden hun druiven verkocht aan de plaatselijke coöperatieve. De twee broers hebben het geluk dat ze over enkele percelen beschikken van meer dan 100 jaar oud. Beiden zijn oenoloog en werkten als consultant bij een wijnhuizen in de streek. Arturo heeft ook een eigen restaurant. Rafa was vijf jaar burgemeester van het centraal gelegen stadje Grattallops. Deze flamboyante en goedlachse kerel verandert snel in een ernstige gids als het over de bodem van Priorat gaat. Hij looft de armoedige grond die bestaat uit extreem harde leisteen, de llicorella, waar de wortels van druivenranken moeilijk doorheen raken. De mineraalrijke bodem geeft de wijn verfrissende eigenschappen en complexe aroma’s. De bovengrond bestaat uit zand en keien met daaronder de harde schiste of leisteen. Bij nieuwe aanplantingen wordt eerst met een drilboor een gleuf geboord, om daarna het nieuwe plantje erin te plaatsen. Op deze manier wordt de wijnrank op weg geholpen om diep door te dringen in de bodem. Arturo en Rafa zweren bij oude wijnstokken om topkwaliteit te maken. Zij kijken kritisch naar de overal opduikende terrassen met nieuwe aanplantingen. In veel gevallen worden internationale soorten aangeplant. Daar zijn ze niet zo enthousiast over. Zelf zijn zij bijzonder trots op de wijngaard met cariñena stokken van 90 jaar oud waarvan ze slechts 350 gr druiven oogsten per rank. De iets verder gelegen wijngaard met garnacha druiven zijn gemiddeld 70 jaar oud, maar in de wijngaard staan hier en daar honderdjarige planten. Van die oude ranken oogsten ze elk jaar slechts 150 gr druiven of welgeteld één kleine tros per rank. De wijnranken zijn aangeplant is kelkvorm of gobelet (bushvines) en staan meer dan anderhalve meter van elkaar. Volgens de broers is er in deze extreem armoedige grond geen nood aan concurrentie. De llicorella bodem kan goed water ophouden en heeft ook de eigenschap om de warmte vast te houden. Want het klimaat in Priorat is even extreem als de bodem. Het continentaal klimaat wordt beheerst door de mistral die uit zuidelijke richting warme, vochtige wind over de wijngaarden blaast. Daartegenover staat een koude luchtstroom uit het noorden die de wijngaarden afkoelt. In de zomer worden de ranken gemarteld door een loden hitte en in de winter kan het hard vriezen. De laatste jaren is er omzeggens geen sneeuwval en dat is volledig te wijten aan de klimaatwijziging, zeggen de twee broers.

Welke wijn?
In Priorat worden rode, witte en rosé wijnen geproduceerd. Rode en roséwijn zijn gemaakt van hoofdzakelijk garnacha tinta en cariñena, eventueel aangevuld met merlot, cabernet sauvignon, cabernet franc en syrah. Witte Priorat is gemaakt van garnacha blanca, macabeo en pedro ximenez. In uitzonderlijke gevallen wordt een beetje parellada, moscatel of viognier toegevoegd.
Deze week maken we kennis met twee rode wijnen van de broers Rafa en Arturo Bordalàs Garcia. Beide wijnen werden geproefd in een Schott Zwiesel Ivento glas op 16°C. De Fra Fort 2015 werd onmiddellijk geproefd, terwijl Gueta Lupia 2014 één uur voor het proeven gekarafeerd werd.

Bodegas BG Fra Fort 2015
Priorat DOCa

De wijnkelder van de familie Bordalàs Garcia is goed ingericht in een voormalige schuur van de abdij van Scala Dei. Het gebouw bestaat uit drie verdiepingen waardoor de broers in staat zijn om te werken met de zwaartekracht. Deze wijn is gemaakt van de helft garnacha en de helft cariñena. Rafa vertelt dat deze Fra Fort gemaakt wordt van ‘jonge’ ranken. In deze bodega betekent jong, gemiddeld 35 à 40 jaar. Beide druiven worden manueel geoogst tussen half september en half oktober. Na de pluk wordt de most vergist met endogene gisten. De totale maceratie duurt 20 dagen en dagelijks voeren de wijnmakers een remontage uit om de extractie te verhogen. Na de gisting rijpt de wijn acht maanden in Franse eiken barriques. Het zijn eenmaal gebruikte vaten waarin de topcuvée Gueta Lupia werd gerijpt. Er wordt gebotteld zonder klaren of filtering.

In het glas
In het glas zie ik een intense robijnrode wijn, met een licht paarse rand. Voor een wijn van zes jaar is er weinig of geen evolutie. De intensiteit is eveneens vast te stellen in de geur. Ik ruik in de aanzet gestoofde pruimen, cassis en een hint van munt. Na opschudden komen kenmerkende geuren naar voren met zwarte chocolade, walnoten, vanille, mokka en cederhout. Wat later komen kaneel en kruidnagel de complexiteit vervolledigen. De frisse toets van munt met chocolade blijft als een rode draad aanwezig. Het doet me denken aan after mint koekjes. Volgens Arturo en Rafa is dit de minerale invloed van de llicorella bodem. De smaak is volumineus en intens sappig met edele, versmolten tannines. Zijn aangename fraîcheur levert een elegante en vlot drinkbare wijn. Hij eindigt met een middellange, aromatische afdronk. Deze Fra Fort is nu op dronk, maar kan perfect nog drie tot vier jaar bewaren. Serveer hem met gebraad met rode wijn -of portosaus, daube van rund met gember en sinaasappel of gebraden gans met kaneel en appelen.

18,13 euro www.elvino.be en www.vinotheek.be

Bodegas BG Gueta Lupia 2012
Priorat DOCa

Gueta Lupia is het paradepaardje van de bodega. Hij is gemaakt van heel oude ranken garnacha en cariñena. In de blend wordt 5 % merlot en 5 % cabernet sauvignon toegevoegd. De oogst neemt een aanvang eind september en duurt tot half oktober. De selectie van druiven en vergisting is identiek als bij de Fra Fort. Bij de Gueta Lupia duurt de maceratie een maand. Daarna wordt de wijn 18 maanden gerijpt in nieuwe eiken vaten. Ook hier wordt de wijn gebotteld zonder klaren en filteren.

In het glas
Deze wijn is intussen 9 jaar oud en dan verwacht je enige evolutie in de kleur. Niets van dit alles. Ik zie een zwartrode wijn met brede bogen die de zijkant van mijn glas kersenrood kleuren. Wat een intensiteit. Ik ruik onmiddellijk een rijke variatie aan geuren met in de aanzet pruimenconfituur en de frisse geur van vlierbessensiroop. Heel snel komen kenmerkende aroma’s van de gerijpte garnachanaar voren: zwarte chocolade, specerijen, vanille, peper, cederhout en heel subtiel de geur van viooltjes. Wat een aangename aroma’s. In de evolutie komt het gekonfijt fruit terug en ik ruik ook opnieuw dat puntje frisheid, die ik omschrijf als mineraal. In de smaak proef ik een intense wijn, stevig gestructureerd met kloeke, maar rijpe tannines, gecounterd door een opvallende en aangename fraîcheur en dik, rijk sap. In de ellenlange afdronk komt het donker fruit opnieuw naar voren. Dit is een kanjer van een wijn die zeker nog 10 tot 15 jaar zal bewaren, maar nu heerlijk is bij een aromatische keuken. Serveer hem met tajine van kalkoen met gember, komijn en kurkuma of reegebraad gevuld met champignons en gekonfijte pruimen met kaneel. In het restaurant Ca l’Artur van Arturo Bordalàs Garcia aten we traag gegaarde geitenbout met gekonfijte pepers en gesmolten aardappelen, een gerecht dat perfect samengaat met deze Gueta Lupia.

41,00 euro www.elvino.be en www.vinotheek.be

De vrijdag reviews 23

11/06/2021

Wekelijks neem ik twee of drie wijnen onder de loep. Een gedetailleerde bespreking en tips voor wijn en gerecht. Ontdekkingen en gevestigde waarden, mousserend en stil, uit heel de wijde wijnwereld. Proeven met verschillende glazen, temperatuur, gekarafeerd of niet etc. Kort en bondig en accuraat. Deze week staan drie Portugese wijnen op de proeftafel.

Wat voorafging
Wijnland Portugal is een ware ontdekking. Ik ben er de laatste jaren verschillende keren geweest en ik heb aan dit gastvrije land mijn hart verloren. Niet alleen aan de sympathieke Portugezen, maar ook aan hun wijnen en het gematigde klimaat. Portugal is een land met een bijzondere geschiedenis. Ooit was het kleine Portugal heerser over de zeeën en hadden ze, verspreid over de hele wereld, tientallen koloniën. Het hoogtepunt van hun wereldmacht lag in de 15de en 16de eeuw. Toen  organiseerde Portugal zijn grote ontdekkingsreizen, geleid door beroemde namen als Vasco da Gama en Bartolomeu Diaz. Deze laatste zette in 1488 als eerste Europeaan voet aan wal in Zuid-Afrika. Vanaf de 17de eeuw begon de macht van Portugal te tanen. Tal van (zee) oorlogen en inlandse politieke strubbelingen maakten van Portugal een van de armste landen in Europa. In 1975 werden de meeste kolonies onafhankelijk en bleef het ooit zo machtige wereldrijk verweesd achter. De binnenlandse politieke situatie in de 19de en 20ste eeuw had ook een rechtstreekse invloed op de wijnbouw. Lange tijd bleef Portugal als wijnland vrij onbekend en daardoor ook vrij onbemind. Dat heeft veel te maken met het jarenlange bewind van dictator Salazar. Hij leidde het land tussen de jaren dertig en zeventig van vorige eeuw met strenge hand. De ultra conservatieve figuur maakte van Portugal een van de meest geïsoleerde landen in het Europa. Al die tijd stond hij elke vorm van modernisering van land- of wijnbouw in de weg, waardoor het land de technologische (r)evolutie in Europa aan zich liet voorbijgaan. Salazar verplichte de wijnboeren om hun druiven aan de plaatselijke coöperatieven te verkopen en in 1939 verbood hij zelfs de aanplant van nieuwe wijngaarden. Een groot wijnliefhebber zal hij wellicht niet geweest zijn. De wijnproductie was vooral gericht op de plaatselijke markt en op bulkwijn. In veel wijngaarden werden verschillende soorten druiven door elkaar aangeplant en vandaag zie je in bepaalde percelen nog altijd amandel- en olijfbomen samen met wijnranken. Toch heeft de dictatuur iets positiefs nagelaten in de wijngaard. Door de decennialange stilstand beschikken de Portugese wijnbouwers vandaag over een areaal van honderden autochtone druivenrassen, samen met veel wijngaarden met oude ranken. Dit is een speeltuin voor de nieuwe generatie wijnbouwers. Ik heb in mijn reviews en andere teksten al een paar keer de loftrompet gestoken over de positieve bijdrage van oude ranken. Samen met de vele plaatselijke druivensoorten zorgen zij voor authentieke wijnen. In de Dourovallei bezocht ik een wijngaard waarin meer dan twintig soorten druiven rijpen. Eigenaar en wijnmaker Jorge Moreira weet niet welke druiven door elkaar aangeplant zijn, maar hij is dol op dit perceel. Zijn ‘complantation’ levert hem immers knappe en complexe wijn. Opvallend is ook de hoge scholingsgraad van de nieuwe generatie. Ook dat maakt hoe Portugal zich meer en meer onderscheidt van andere wijnlanden. De toetreding tot de EU in 1986 zorgde voor geld en technologie. Vandaag hebben coöperaties en individuele domeinen goed uitgeruste kelders met roestvrijstalen tanks, temperatuurcontrole en nieuwe eiken vaten. Het is de combinatie van enthousiasme, tradities en technologie die volgens mij de grootste troeven zijn van dit nieuwe, boeiende wijnland.  We kunnen geruststellen dat in Portugal meer veranderd is in dertig jaar dan in de vele eeuwen daarvoor.

Belgische wijnbouwers in Portugal.
Voor het review van deze week trekken we naar een wijnregio vlakbij Lissabon. Hier volgden het Belgische echtpaar Wim Liekens en Christel Govaerts hun droom: een eigen wijngaard en vooral de productie van een eigen wijn. Op hun website beschrijft het koppel dat ze verliefd werden op de schitterende regio van Torre Vedras. Het stadje ligt op een boogscheut van Lissabon en dicht bij de oceaan. De eeuwenoude nederzetting bestaat al van voor de Romeinse aanwezigheid in de regio. In de 13de eeuw kreeg Torre Vedras stadsrechten en doorheen de eeuwen werd het een klein, maar belangrijk agrarisch centrum. In de wijngaarden rond de stad voel je ongelooflijk goed de invloed van de oceaan met de koele bries die de wijngaarden zuivert en de ranken afkoelt. Er valt vrij veel lenteregen en dat is dan weer goed voor de waterreserves tijdens de hete zomers. Van oudsher is het een productieve wijnregio.

De geboorte van Vinha do Cercado
In 2017 kocht de familie Liekens een 15 jaar oude wijngaard van 1,5 ha. De wijngaard leverde jaarlijks heel grote opbrengsten en de volledige oogst werd verwerkt in de plaatselijke coöperatieve. Toch zagen Wim en Christel veel potentieel in het perceel. Van meet af aan werd strenger gesnoeid, waardoor de oogst kleiner en meer geconcentreerd werd. Om de wijn te maken werken ze samen met twee talentvolle wijnmakers in de regio. ‘We zien de samenwerking met lokale partners als cruciaal’ vertelt Wim. De ‘Natural’ bijvoorbeeld wordt gemaakt in samenwerking met Pedro Marques, eigenaar en wijnmaker van het erkende bio-domein Vale de Capucha. Alles gebeurt in nauw overleg. Wim en Christelle komen dan ook niet onbeslagen op het ijs. In 2002 legden zij al een eigen wijngaard aan in Lichtaart waar gedurende tien jaar ervaring en kennis werd opgedaan. Maar terug naar Portugal. In twee jaar tijd besliste het koppel om de (vroegere) opbrengsten met meer dan de helft te reduceren. Met het kwaliteitsvolle sap maken zij nu zes verschillende wijnen. Voor het review van deze week proef ik de rode wijnen van hun eerste oogstjaar 2017. De drie wijnen werden geproefd in een Schott Wiesel Ivento glas op een temperatuur van 14°C.

Vinha do Cercado Regular 2017
Vinho Regional Lisboa

De ‘Regular’ is gemaakt op basis van 50 % tinto roriz, 25 % syrah en 25 % caladoc. Tinto roriz is de Portugese naam voor tempranillo. Caladoc is een druif die in 1958 in Frankrijk werd gecreëerd. Hij is een kruising van malbec met grenache noir. Met zijn donkere kleur, intens fruit en kruidige aroma’s heeft hij veel kenmerken van zijn ouders. Hij komt hoofdzakelijk voor in de Languedoc en meer en meer in andere landen. De ‘Regular’ is klassiek gevinifieerd waarbij de drie druiven samen vergisten in grote cementen cuves. Na de gisting blijft de wijn enkele maanden in contact met de droesem. De kleur is intens paarsrood. In de neus vallen zwarte bessen op samen met zure kersen en lichte kruiden. Na opschudden blijven de fruitgeuren present met een aangename frisse geur. In de mond valt de soepele, volle smaak op met zachtaardige tannines. Dit is een prettig smakende wijn, complexloos, waarbij het rijpe rode fruit voor een sappige afdronk zorgt. Hij is nu perfect op dronk en kan toch twee tot drie jaar verder rijpen. Wij schenken hem deze avond, licht gekoeld met een Portugese specialiteit: konijn gestoofd in rode wijn met aardappelen en gedroogde ham. Maar je kan hem perfect laten samengaan met een lichte voorjaarskeuken zoals gebakken varkenshaasje met tarte tatin van courgettes en tomaten of gebraden gevogelte met gegrilde groenten en rozemarijn.

9,00 euro te koop via https://vinhadocercado.com/

Vinha do Cercado Natural 2017
Vinho Regional Lisboa

De ‘Natural’ is samengesteld uit 50 % tinto roriz en 50 % touriga franca. Deze laatste is een belangrijke druif in de Douro vallei en sinds 15 jaar bezig met een ware veroveringstocht in de andere wijngebieden van Portugal. Dat komt omdat hij kwaliteitsvol is en goede opbrengsten garandeert. Sommigen worden door de naam op het verkeerde been gezet. De druif heeft inderdaad niets te maken met Frankrijk, noch met mogelijke Franse druifsoorten. DNA-onderzoek vond een verwantschap met touriga nacional en de regionale druif morufo. Tot 2000 werd hij plaatselijk touriga francesca genoemd, maar dat is nu verboden. In mijn glas merk ik een vrij intense en paarsrode wijn. Ik ruik onmiddellijk veel kersen en florale tonen, vrij snel gevolgd door meer secundaire geuren waarin ik sous-bois, dierlijke en aardse tonen ontwaar. Halfweg het proeven heb ik de resterende wijn gekarafeerd en een kwartiertje rust gegund. Daar had deze wijn veel baat bij. De reductieve geuren verdwenen en maakten plaats voor zwart fruit, geplette aardbeien en kruidige geuren. De smaak is evenwichtig met mooie fraîcheur, veel sap en goed geïntegreerde tannines. Hij eindigt met een middellange afdronk waarin het donker fruit zich fraai manifesteert. Dit is een wijn die nood heeft aan zuurstof, daarom is karaferen aan te raden. Serveer hem in het najaar op keldertemperatuur met een stoofpotje van wild varken met gekonfijte kastanjes, met eendenborst en boschampignons of lamsbout uit de oven met gekonfijte look en tijm.

12,50 euro te koop via https://vinhadocercado.com/

Vinha do Cercado Premium 2017
Vinho Regional Lisboa


Deze ‘Premium’ is een blend van 70 % syrah en 30 % tinto roriz. Na de gisting rijpte deze wijn drie maanden in eiken vaten. Hij heeft een diep intense, paarsrode kleur. In de geuren ontdek ik onmiskenbaar de invloed van de rijpe syrah, met fris donker fruit, specerijen en lichte bosgeuren. Wat later komen rijpere geuren naar voren met pruimedanten en een vleugje zwarte peper die volgens mij wijst op de lichte houtinvloed. Deze aangename geuren bevestigen in de smaak. Dit is een gulle wijn met een sappige en warme aanzet, gevolgd door een vlezige en ronde textuur. Hij heeft goed gestructureerde tannines die voor verfrissing zorgen. Hij eindigt met een middellange afdronk waarin het donker fruit opnieuw present is. Deze lekkere Premium is nu op dronk, maar kan perfect nog drie tot vier jaar bewaren. Schenk hem vrij koel, 16°C, bij gegrild rundsvlees of met een van de grote specialiteiten uit Portugal: zacht gegaard speenvarken, leitão assado en serveer er gegrilde paprika’s bij.

15,00 euro te koop via https://vinhadocercado.com/

De vrijdag reviews 22

4/06/2021

Wekelijks neem ik twee of drie wijnen onder de loep. Een gedetailleerde bespreking en tips voor wijn en gerecht. Ontdekkingen en gevestigde waarden, mousserend en stil, uit heel de wijde wijnwereld. Proeven met verschillende glazen, temperatuur, gekarafeerd of niet etc. Kort en bondig en accuraat. Deze week staan twee cava’s op de proeftafel.

Wat voorafging
In onze tuin hebben wij een houten prieeltje, dat we met enige overdrijving onze ‘orangerie’ noemen. Het is een plek waar ik bij mooi weer graag vertoef en schrijf. ‘Ik heb geen groene vingers, toch werk ik graag in de tuin’, vertel ik aan mijn vrienden. In dit lenteweer genoten we deze week van een verfrissende en lekkere cava van Agustí Torrelló, een bevriende producent. Het inspireerde mij om deze week voor cava te kiezen als thema. De twee wijnen werden geproefd in een Riedel Performance glas.

Er is Cava en Cava
In de Lage Landen en in Duitsland wordt veel cava geschonken. Wij behoren zelfs tot de grootste verbruikers van de bekende Spaanse schuimwijn. De eerste flessen werden geproduceerd in 1872. In die periode was er in heel Europa een grote vraag naar champagne. Dat inspireerde José Raventos, de eigenaar van het bekende Codorníu om eenzelfde wijn te produceren. Het zal de aanzet zijn van een wereldwijd succes. Cava moet wettelijk gemaakt worden volgens de ‘método tradicional’ waarbij een tweede gisting doorgaat in de fles. Het is dezelfde methode die toegepast wordt in champagne, maar de voorwaarden en productie-eisen zijn bij cava veel soepeler. Zo moet een cava minstens 9 maanden sur latte liggen, terwijl dit bij champagne 12 maanden is. Sommige wijnliefhebbers houden niet van cava en vinden de Spaanse schuimwijn maar niets. ‘Te veel middelmatige wijnen’ is een veel gehoorde uitspraak. Dat heeft vooral te maken met enkele reuzengrote productiehuizen die miljoenen flessen op de markt brengen, vaak met verschillende namen en ondermerken. Omzeggens al deze cava’s zijn ’vino joven’ of ‘cava di guarda’, wijnen die 9 maanden kelderrijping kregen en daarna zo snel mogelijk op de markt komen. Veel van deze wijnen missen diepgang en zijn geproduceerd om snel te consumeren. Er is ook kritiek op de matige kwaliteit en vage herkomst van de druiven, die overigens uit heel Spanje mogen komen. Cava producenten vinden we niet alleen in Catalunya, maar ook in de streek rond de Ebro (Rioja), nabij Valencia en in het gebied van Badajoz langs de Portugese grens.
Gelukkig is niet alle cava van bescheiden kwaliteit. De betere huizen en die zijn er, laten hun wijnen veel langer rijpen. Dan vermeldt het etiket reserva, wat minstens 15 maanden rijping betekent of gran reserva, waarbij de fles minstens 30 maanden sur latte ligt. De beste domeinen werken biologisch, selecteren het mooiste fruit, werken met autochtone druiven en zorgen voor een zorgvuldige vinificatie. Toch is niet iedereen tevreden. Sommige van de kwaliteitsvolle domeinen beslisten in 2019 om uit de DO te stappen en een eigen federatie op te richten onder de naam Corpinnat. Vandaag zijn 12 domeinen lid van de nieuwe vereniging. Daaronder enkele beroemde namen zoals Gramona, Llopart en Recaredo. De eisen bij de Corpinnat producenten zijn hoog: de wijngaard moet biologisch bewerkt worden, je mag enkel druiven van eigen wijngaarden verwerken, ze moeten manueel geoogst zijn en de wijnen liggen minstens 18 maanden sur latte. Daarnaast mag de wijnbouwer uitsluitend volgende autochtone druiven gebruiken: macabeo, parellada, malvasia, xarel.lo en de blauwe xarel.lo rosado, garnacha, monastrell en sumoll. Internationale druivensoorten zoals chardonnay en pinot noir zijn verboden. Het is natuurlijk spijtig dat topdomeinen de DO verlaten. Het geeft de indruk dat er buiten Corpinnat geen goede cava meer geproduceerd wordt, wat natuurlijk niet klopt. Dat bewijzen de twee cava’s die vandaag op onze proeftafel staan.

Dominio de la Vega ‘Authentique’ Brut Nature Reserva 2018
San Antonio Requena

Het wijnhuis Dominio de la Vega ligt in Utiel-Requena, een opkomend wijngebied op 70 km van Valencia. Veertig jaar geleden stond dit familiale domein mee aan de wieg van de cavaproductie in de streek. Sindsdien heeft het wijnhuis een hele evolutie doorgemaakt. Naast de productie van degelijke cava, hebben zij zich gespecialiseerd in rode wijn op basis van bobal, de regionale blauwe druif uit Levante. Daarnaast werken ze organisch en wordt veel aandacht gegeven aan ecologische projecten.
Voor deze cuvée ‘Authentique’ worden macabeo en xarel.lo druiven gemengd. De druiven werden manueel geplukt en zorgvuldig geselecteerd. De wijngaarden liggen op een hoogte van 600 à 900 meter. Op deze plateau’s waait een koele zeebries die de wijngaarden zuiver en insectenvrij houdt. Daarnaast speelt ook het grote verschil tussen dag- en nacht temperaturen een rol. Na de pluk wordt het sap van beide druiven apart vergist in roestvrijstalen tanks. In de maand februari volgt de assemblage en verdwijnen de flessen in de kelder waar ze 18 maanden sur latte blijven. Bij het dégorgeren wordt geen suiker toegevoegd. Het resultaat is een verfrissende en droge cava.

In het glas
Deze Authentique heeft een goudgele kleur met intense parelvorming. Bovenaan de spiegel vormt zich een mooi kroontje. Het zijn fijne bellen en ze blijven lang stromen. De geur is fruitig met aspecten van steenfruit, appel en een lichte hint van citrus.  Wat later komen florale toetsen opzetten. Toch blijven citrusaroma’s de boventoon voeren. Hij heeft een aangename, droge smaak en een verfrissende explosie in de mond. Ik hou van die fraîcheur met in de nasmaak zeste van pompelmoes. Hij eindigt met een middellange afdronk. Met zijn goede balans tussen fruit en zuren is dit een perfecte aperitiefwijn. Alles wat fris smaakt, past bij deze cava, maar gefrituurde tapas kunnen ook. Zijn strakke en levendige smaak contrasteert goed met garnaalkroketjes of gefrituurde inktvis. Deze avond staan koude asperges op het menu met tartaar van zalm, appel, rode peperbollen en stukjes pompelmoes en daar zal deze opwekkende wijn goed bij passen.  

14,50 euro www.elpozo.be en andere wijnhandels in Vlaanderen en Nederland

Agustí Torelló Mata Gran Reserva 2013
San Sadurni d’Anoia

Dit gerenommeerd wijnhuis wordt aanzien als een van de beste cava producenten. Velen vragen zich af waarom de familie Torelló niet mee stapte in het Corpinnat verhaal. Dat komt omdat indertijd, vader Torelló, mee aan de oorsprong stond van de erkenning van Cava als DO, Denominación de Origen. De huidige generatie Torelló geeft toe dat er nog veel te doen valt binnen de appellatie, maar ze willen eerder werken aan verandering van binnenuit, dan weg te gaan uit de DO. Hun paradepaardje is de wereldberoemde Krypta, een wijn waar vijf mensen voltijds mee bezig zijn en die door de bekende Franse wijnjournalisten Bettane & Desseauve genomineerd werd bij de 100 beste wijnen ter wereld. Niets wordt in dit voorname wijnhuis aan het toeval overgelaten: biologische wijnbouw, manuele pluk van eigen geteelde, autochtone druivenrassen, natuurlijke vergisting en gemiddeld 5 à 6 jaar sur latte in de wijnkelder. Deze secure werkwijze ligt aan de basis van deze Gran Reserva. Ook hier werd bij het dégorgeren geen suiker toegevoegd. Deze wijn uit 2013 werd in juni 2020 gedégorgeerd. Hij bleef dus 72 maanden rijpen sur latte.

In het glas
Deze Gran Reserva heeft een intens goudgele kleur, met een ultrafijne pareling. In de geuren ruik ik onmiddellijk de invloed van de lange lagering. Dit zijn kenmerkende autolyse geuren met hazelnootboter, toast, nootjes en gebakken appeltjes. Wat later komt onderliggend fruit naar voren met een hint van rijpe peer en gekonfijte vijgen. Ik merk ook een vleugje lindenbloesem. De complexe en aangename geuren vinden we terug in de smaak. De explosie in de mond levert een perfecte balans tussen frisse tonen en fluwelige parelvorming. Ook hier proef ik de veroudering van de wijn met een fijne smaak van hazelnoten, toast en gekonfijte appel uit de oven. Hij heeft een lange afdronk. en ondanks de rijpere aroma’s eindigt deze wijn met een heerlijke ziltigheid in de nasmaak. Serveer deze wijn met gedroogde Ibericoham en een drupje olijfolie, gerijpte manchego, gebakken oesterzwammen met pijnboompitten of fijne reepjes kip met sesamzaadjes.

23,34 euro http://www.agustitorellomata.com   
www.elvino.be en verschillende wijnhandels in Vlaanderen en Nederland


De vrijdag reviews 21

28/05/2021

Wekelijks neem ik twee of drie wijnen onder de loep. Een gedetailleerde bespreking en tips voor wijn en gerecht. Ontdekkingen en gevestigde waarden, mousserend en stil, uit heel de wijde wijnwereld. Proeven met verschillende glazen, temperatuur, gekarafeerd of niet etc. Kort en bondig en accuraat. Deze week staan twee wijnen uit Wallonië op de proeftafel.

Wat voorafging
Het is de week van de Belgische wijn! Gisteren publiceerde de Federale Overheidsdienst Economie (FOD Economie) haar dossier met de officiële cijfers van 2020 over de wijnbouw in België. We zaten al enkele weken op het vinkentouw, want dit cijfermateriaal wordt meestal eind april, begin mei vrijgegeven. Ik vind deze informatie belangrijk, want het gaat hier om streng gecontroleerde informatie op basis van oogstverslagen. Wat leren ons deze gegevens? Het gaat snel met de Belgische wijnbouw en dat valt te merken. In 2020 waren in ons land 198 wijnbouwers actief, die samen 587 hectaren bewerken. Vergelijk: in 2019  waren er 154 wijnbouwers en was 441,12 ha in gebruik. Opgepast, het gaat hier wel om geregistreerde domeinen die niet alleen wijn produceren, maar ook hun wijn commercialiseren. Naast deze 198 wijnboeren vinden we talrijke hobbywijnmakers, vzw’s en andere kleinschalige initiatieven. De inventaris van FOD-Economie dateert van eind 2020. Intussen is het aantal hectaren en wijndomeinen alweer toegenomen. Volgens auteur Peter Doomen die deze week zijn volledig geactualiseerd e-boek ‘Wijn van eigen bodem’ voorstelde, zouden er vandaag zelfs meer dan 710 ha wijngaarden in productie zijn. http://www.wijnvaneigenbodem.be. In de brochure van FOD Economie lezen we verder dat vooral Wallonië een grote inhaalbeweging doet, met de opstart van veel nieuwe domeinen. In 2019 was nog maar 25 % van de wijnboeren Waals, in 2020 al 32 %.  De grootste stijging vond plaats in de provincie Luik met een toename van 21 wijnbouwers tegenover 9 in 2019. Alle gedetailleerde informatie over het oogstjaar 2020 vind je in volgende bijlage: https://news.economie.fgov.be/199450-kwart-meer-belgische-wijnbouwers-in-2020

De Waalse wijnbouw
Niemand is meer op de hoogte van de Waalse wijnbouw dan wijnjournalist Marc Vanel. Sinds 2011 volgt hij het reilen en zeilen in Wallonië op de voet. Ook hij publiceerde deze week een inventaris van het aantal wijnbouwers en domeinen in Wallonië. Via zijn bijzonder informatieve blog vind je gedetailleerde informatie over alle actieve wijndomeinen. Interessant hierbij is de indeling per provincie. https://www.marcvanel.be/. Op dit moment zijn 178 Waalse wijnmakers actief zijn die samen 350 hectare wijngaarden bewerken. ‘Het zijn niet allemaal professionelen’, zegt Marc, maar het valt hem op dat de interesse en passie voor wijnbouw wijdverspreid is en elke dag nog toeneemt. Zelf stel ik een opvallend verschil vast tussen Wallonië en Vlaanderen. In Wallonië hebben heel wat wijndomeinen een sociale functie. Ik lees dat bij verschillende domeinen meerder personen of groepen mensen betrokken zijn. Soms is dit in de vorm van een echte coöperatieve, maar er zijn ook wijndomeinen die ingericht zijn als sociale werkplaats of een wijngaard beheren vanuit een culturele organisatie. Het sociale aspect is in Wallonië opvallend aanwezig. Dergelijke samenwerkingen zie je iets minder in Vlaanderen. Als ik de meest recente projecten in Vlaanderen overschouw, zie ik vooral ‘echte’ bedrijven van ondernemers of industriëlen met ambitieuze businessplannen. Toch is het niet zo dat Wallonië louter kleinschalige projecten kent. Enkele van de grootste en meest succesvolle domeinen van België situeren zich in Wallonië.
Voor mijn vrijdagreview proef ik vandaag twee wijnen van Waalse pioniers. De Ruffus Chardonnay Brut van Vignoble des Agaises werd geproefd in een Lehmann Jamesse glas bij een temperatuur van 10°C. De Acolon 2015 van Château Bon Baron werd vrij fris geproefd op 15°C in een Riedel Veritas glas.

Ruffus Chardonnay Brut
Vignoble des Agaises

Vignoble des Agaises is eigendom van de familie Leroy, wijnhandelaars in het stadje Binche. Het wijndomein is 31 ha groot en produceert jaarlijks meer dan 150.000 flessen schuimwijn die heel vlot hun weg vinden naar de consument. In Haulchin, op een boogscheut van de stad Bergen, werd in 2015 een splinternieuwe wijnkelder en ontvangstruimte gebouwd. Arnaud Leroy, de vijfde generatie en jonge wijnmaker van het domein wil zich in de toekomst ook toeleggen op de groeiende markt van het oenotoerisme. Bezoekers zijn dan ook steeds welkom op het domein. De eerste wijngaard van 2 ha, met 20.000 chardonnay stokken werd aangeplant in 2002. Sindsdien werden jaarlijks stokken bij geplant, wat vandaag het totaal op bijna 310.000 planten brengt. De familie Leroy is heel ambitieus en in de toekomst willen ze verder groeien naar 50 ha wijngaarden. Het overgrote deel is chardonnay, maar intussen werd de wijngaard ook uitgebreid met pinot noir en meunier. Deze blauwe druiven worden gebruikt voor de productie van rosé wijn. De percelen liggen allen op een schitterend gelegen zuidelijke helling, waar de zoninval optimaal is. Toch is niet enkel de ligging van grote waarde. Vooral de ondergrond van het ‘Bekken van Bergen’ maakt de wijnen van Vignoble des Agaises zo fijn. De bodem is een uitloper van het geologische bekken van Parijs, samengesteld uit kalk en krijtgrond, vergelijkbaar aan de krijtbodems van Champagne en Chablis. In de bodem zitten nog veel resten van micro-organismen van maritieme oorsprong. Deze zorgen voor minerale tonen in de wijn en een subtiele frisse smaak. Het is ook een bodemtype dat zeer goed het water opneemt en vasthoudt. De schuimwijnen van Vignoble des Agaises worden gemaakt met de traditionele methode waarbij de schuimvorming ontstaat door de tweede gisting in de fles. Alle druiven worden manueel geplukt en daarna omzichtig geperst in een van de drie pneumatische persen. Na de eerste gisting blijven de flessen 12 à 15 maanden rijpen sur latte. Bij deze Cuvée Ruffus wordt bij het dégorgeren slechts 6 gr suiker toegevoegd.

In het glas
Onze wijn van de week is een blanc de blancs van 100 % chardonnay. Hij is witgeel van kleur. Ik merk een heel fijne en constante pareling en een zuiver langdurig kroontje. De wijn ruikt levendig met veel wit fruit en groene appel, pompelmoes en een lichte hint van bloemen. De smaak is vrij intens met fruitige aroma’s, een levendig, verfrissend zuur en een zilte nasmaak die ik als mineraal omschrijf.  Hij proeft heel mooi in balans en hij heeft een lange afdronk. Deze Cuvée Seigneur Ruffus is een verfijnde en elegante aperitiefwijn. Bij deze wijn droom ik onmiddellijk van een bord verse oesters en andere zeevruchten. Wij serveren hem deze avond met salade van jonge scheuten, verschillende soorten groene kruiden, tomaten en daarbij een krokant gebakje van filodeeg, opgevuld met verse geitenklaas en citroentijm.

16,80 euro www.ruffus.be te koop bij talrijke handelaars in België

Château Bon Baron Acolon 2015
AOP Côte de Sambre et Meuse

Het Nederlandse koppel Jeannette en Piotr kochten in 2001 een landhuis langs de Maas, in het dorpje Lustin, een deelgemeente van Profondeville. Zij ontdekten dat hun nieuwe woonplaats een rijk wijnverleden kent dat teruggaat tot 1018. Dit was de aanzet om zelf een wijngaard aan te leggen op een stuk grond langs de Maaskant. Daarbij gingen ze niet over een nacht ijs. Ze schoolden zichzelf bij, kregen advies van ervaren wijnmakers en lieten hun bodem analyseren. Jeannette en Piotr bewerken vier verschillende wijngaarden die telkens aangeplant zijn met verschillende druivenvariëteiten. Zij kiezen hun druiven in functie van het klimaat en de bodem. Heel trots zijn zij op hun terrassenwijngaard Valburnot waar ze pinot noir, muscat en chardonnay hebben aangeplant. De perfect zuidwaarts gelegen terrassen genieten van een bijna mediterraan microklimaat, wat een perfecte rijping garandeert. In 2012 werd ‘Divo Nanto’ een nieuwe wijngaard aangelegd langs de oevers van de Maas. Momenteel omvat het domein 18 ha wijngaarden. Daarmee hoort Chateau Bon Baron tot de grotere wijndomeinen in België. Jeannette en Piotr kiezen bewust voor een milieuvriendelijke teelt. In hun wijngaarden worden geen synthetische meststoffen, herbiciden en insecticiden gebruikt en onkruid wordt mechanisch en manueel verwijderd. De manuele oogst gebeurt uiterst secuur met een eerste, strenge selectie in de wijngaard. Enkel het mooiste fruit wordt verwerkt. Deze rigoureuze werkwijze wordt doorgetrokken in de wijnkelder. Na de oogst laat men de druiven een tijdje inweken met de schillen. Alle wijnen vergisten zoveel als mogelijk met endogene gisten en sommige wijnen rijpen verder in houten vaten. Onze wijn van deze week is gemaakt van acolon druiven. Het is een kruising van dornfelder met lemberger (blaufrankisch) en levert een druif die goed rijpt in minder warme regio’s. Sinds begin van deze eeuw is acolon bezig aan een echte opmars in de Belgische wijngaarden. Château Bon Baron was een van de pioniers die met dit kwaliteitsvolle druivenras aan de slag ging. Deze wijn uit 2015 rijpte twee jaar in Bourgogne vaten.

In het glas
Deze wijn is van het degelijke oogstjaar 2015. Wat mij onmiddellijk opvalt is de beperkte evolutie in de kleur. Hij heeft een blinkende spiegel en een aantrekkelijke paarsrode kleur van donkere kersen. Ook de geuren bevallen mij. Ik ruik zwarte bessen, cassis en aangename kruiden en specerijen. Na opschudden komen lichte houtinvloeden en aardse geuren opzetten. Toch komt het fruit telkens om de hoek loeren. Ik hou wel van deze variatie aan geuren die omzeggens geen veroudering weergeven. De intens, fruitige aroma’s zijn ook aanwezig in de evenwichtige smaak, waar een aangename fraîcheur de boventoon haalt. Acolon is uit zichzelf een druif met fijne zuren en zachte tannines. Hij heeft een sappige smaak met mooie versmolten tannines. Dit is een smaakvolle en lekkere wijn die nu op dronk is, maar zeker nog enkele jaren kan rijpen in een goede kelder. Ik schonk hem eerder koel en dat was een goede keuze. Bij deze wijn associeer ik een lentekeuken met echte klassiekers: eendenborst met sinaasappel, parelhoen met een rode wijnsaus, een casse-croûte, kalfsnieren met mosterdsaus, kwartel met druiven, duifje uit Anjou met morieljes, …

19,95 euro   www.bonbaron.com en bij verschillende wijnhandelaars in België

De vrijdag reviews 20

21/05/2021

Wekelijks neem ik twee of drie wijnen onder de loep. Een gedetailleerde bespreking en tips voor wijn en gerecht. Ontdekkingen en gevestigde waarden, mousserend en stil, uit heel de wijde wijnwereld. Proeven met verschillende glazen, temperatuur, gekarafeerd of niet etc.… Elke week twee of drie wijnen. Kort en bondig en accuraat. Deze week staan twee Spaanse wijnen op de proeftafel.

Wat voorafging
De Vereniging Vlaamse Sommeliers organiseerde deze week opnieuw een online tasting voor haar leden, waarin de sommeliers kennismaakten met minder bekende blauwe druiven uit Spanje. Het was meteen ook een ontmoeting met een nieuwe generatie wijnbouwers. Zelfs voor VVS-leden die goed thuis zijn in de Spaanse wijngaarden zijn druiven zoals listàn negro, tinto velasco, morenillo, mando of arcos vrij onbekend. Na de degustatie was ik enthousiast. Deze proeverij was voor mij een belevenis waarin ik tal van nieuwe en verassende geuren en smaken mocht ontdekken. Heel wat collega’s deelden mijn enthousiasme. ‘Een echte eyeopener’, schreef iemand in de chat. Voor een enkeling blijven dit vreemde wijnen en was er enige ontgoocheling omdat hij de wijnen niet kon kaderen. Wie tevergeefs zoekt naar referenties van bestaande wijnstijlen of eigenschappen van bekende druiven, zal bij deze wijnen op zijn honger blijven zitten. Net het ontbreken van klassieke smaken en aroma’s is het kenmerk bij deze wijnen. Volgens mij is dit een belangrijke troef voor de hedendaagse sommelier. Met deze wijnen kan hij verrassende combinaties voorstellen aan zijn klanten. Het zijn wijnen voor avontuurlijke wijnliefhebbers, wijnen met grote persoonlijkheid en eigenheid en heel goed inzetbaar in de gastronomie. ‘Wat een geluk, er is dan toch meer dan tempranillo en garnacha in Spanje’, schreef een van mijn wijnvrienden achteraf. Voor mijn twintigste review koos ik twee wijnen uit Galicië, de wijnregio in het noordwesten van Spanje. Galicië is bekend voor zijn frisse en aromatische witte wijn op basis van albariño en godello druiven, maar vandaag staan twee zeldzame rode wijnen op de proeftafel. Beide wijnen werden geproefd in een Schott Zwiesel Ivento glas.

Wijnland Spanje, een reis door de tijd
Zoals ik in een eerdere bijdrage schreef, is een wijnreis door Spanje een reis door de tijd. Spanje is een van de oudste wijnlanden in Europa met een lange wijntraditie. Toch duurde het tot ver in de tweede helft van de vorige eeuw vooraleer de moderne wijnbouw het land bereikte. De jarenlange dictatuur hield het land in een ijzeren greep en alles dat ook maar neigde naar moderne technologie of vernieuwing werd snel de kop in gedrukt. Anderzijds, door deze jarenlange isolatie heeft Spanje een enorm potentieel aan autochtone druivenstokken, oude stokken en schitterende terroirs. Veel van die wijngaarden werden zelden behandeld met synthetische preparaten, waardoor ze vandaag een bron zijn voor biologische wijnbouw. Neem daarbij een jonge generatie wijnbouwers die kwaliteit en ecologie hoog in het vaandel dragen. De ommekeer kwam in 1986 met de toetreding tot de Europese Gemeenschap. Dat bracht een onvoorstelbare kentering teweeg. Met Europese steun sloot Spanje in ijltempo aan bij de topwijnlanden van de wereld. Gelukkig liepen de betere wijnbouwers niet in de valkuil om uitsluitend internationale, bekende druivenrassen aan te planten. Enkele voortrekkers bleven wijn maken van autochtone druiven, maar lieten ook moderne technieken toe in hun wijnkelder, zoals vergisten onder temperatuurcontrole en het gebruik van roestvrijstalen tanks.  

Bodegas Forjas del Salnés Cíes Tinto 2018
DO Rias Baixas

Deze bodega is gereputeerd voor zijn schitterende albariño’s en andere witte wijnen. Toch vindt eigenaar Rodrigo Méndez de kleinschalige productie van rode wijn als een grote uitdaging. Daarvoor werkt hij samen met Raul Pérez, een van de beste oenologen van Spanje. Deze wijn is een blend van drie inheemse druiven: 70 % caiño, 15 % espadeiro en 15 % loureiro tinto. Caiño is een traditionele Galicische druif, die zowel witte als blauwe druiven voortbrengt. Hij groeit ook in het noorden van Portugal. Op dit moment is slechts 178 ha aangeplant. Caiño wordt vooral gebruikt in assemblages. Espadeiro is synoniem voor de Franse druif camaraou noir, die afkomstig is uit het Zuidwesten. Het is niet duidelijk hoe de druif in Galicië is beland. Er is slechts 137 ha aangeplant. Loureiro tinto is afkomstig uit Vino Verde in Portugal. Ook deze druif bestaat in wit en blauw. De aanplant van de blauwe loureiro tinto is minimaal. Volgens Jancis Robinson die er onderzoek naar deed, zou slechts 12 ha aangeplant zijn. De druiven groeien in kleine wijngaarden dicht bij de Atlantische Oceaan, waar de oceaanwind voor de nodige koelte zorgt. De bodem is samengesteld uit zand en graniet en de 60 tot 80 jaar oude ranken zijn aangeplant in pergola. Deze vorm van opbinden houdt schimmel tegen en zorgt voor een droge omgeving. Na de manuele oogst worden de druiven volledig ontrist en vergist de most op natuurlijke wijze in roestvrijstalen tanks. Daarna volgt de malolactische gisting en een rijping van 12 maanden, deels in oudere fusten van 1500 liter, deels in gebruikte barriques. Van deze wijn worden slechts 600 flessen geproduceerd.

In het glas
De kleur is jong, kersenrood met een paarse tint. Onmiddellijk ruik ik veel kersen die snel evolueren naar donker en rood fruit. Wat later komen aantrekkelijke florale geuren opzetten. Na opschudden krijgen we meer kruidige geuren en iets verfrissend dat me doet denken aan munt met fruit. De smaak is heel sappig en fruitig, met een opvallende, opwekkende fraîcheur. De tannines zijn present, eerder zachtaardig en op sublieme manier ingebed in het fruit. Dit is een elegante, slanke wijn die nu op dronk is, maar veel potentieel heeft. Laat hem gerust nog vier tot vijf jaar in je kelder rijpen. Een wijn met zoveel frisheid en fruitig sap vraagt naar een stukje gegrild rundsvlees van Rubia Gallega. Wie houdt van gerechten met tomaten vindt hier een ideale partner. Zelf hou ik van de Galicische keuken en dan kies ik voor Pulpo a Feira, platgeslagen en gegrilde pulpo met verste tomaten, look, piment, olijfolie en citrus. Je kunt deze wijn ook serveren bij geitenkaas.

18,69 euro bij La Buena Vida https://www.labuenavida.be/

Algueira Serradelo 2015
DO Ribeira Sacra

Fernando Gonzalez was in een vorig leven bankier in Madrid, maar 25 jaar geleden keerde hij terug naar zijn geboortestreek om een levensdroom waar te maken. Hij wilde de wijnbouw in de verlaten regio van Ribeira Sacra weer leven in blazen. Zijn eerste aankoop was een perceel met heel oude ranken op een helling langs de Miño rivier. Ribeira Sacra is wellicht de meest spectaculaire wijnregio van Spanje. Het bergachtige gebied is samengesteld uit extreem steile hellingen die heel moeilijk te bewerken zijn. De wijngaarden bestaan volledig uit terrasbouw. Tijdens de oogst zijn sommige wijngaarden enkel te bereiken via de rivier, terwijl andere stukken tot 700 m hoog liggen. Hier en daar worden muurtjes gebouwd om de smalle richels bijeen te houden. Fernando maakte van de restauratie van deze oude wijngaarden zijn levenswerk. Hij leerde de ‘stiel’ bij Raul Pérez en dat betekent zo natuurlijk mogelijk vinifiëren. Biodynamische wijnbouw, ultra kleine rendementen en natuurlijke vergisting zijn het handelsmerk van Bodega Algueira. Het kleine domein is 16 ha groot en omvat meer dan 40 kleine percelen. Deze wijn is gemaakt van brancellao of albarello druiven van gemiddeld 80 jaar oud in een terroir met zwarte schiste. Brancellao is een zeldzame druif die beperkt voorkomt in Portugal en Spanje. Wellicht zijn in beide landen samen niet meer dan 80 ha aangeplant. Hij is verwant aan sercial, een druif die ook voorkomt in Madeira. Tot de jaren ’70 werd brancellao geteeld voor Dão wijnen en was hij ook een onderdeel in de blend voor Porto. Onze wijn werd vergist in roestvrijstalen tanks. Daarna rijpte hij 12 maanden in oudere barriques. Deze wijn uit 2015 blijft na de botteling, enkele jaren op het domein vooraleer hij op de markt komt.

In het glas

In mijn glas merk ik onmiddellijk een geëvolueerde kleur met een opvallende oranje rand. De lange flesrijping op het domein is hier goed merkbaar. De aroma’s zijn intens met gestoofde pruimen, potpourri, specerijen en gerookt vlees. Wat een complexe aanzet. Na opschudden krijgen we meer kruidige tonen en ik merk ook specerijen, maar ook de pruimedanten tonen zich opnieuw. De smaak is vol, rijk en aromatisch. Ik proef een evenwichtig zuur met goed volume en structuur en presente, eerder rustieke tannines. Dit is een krachtige volumineuze wijn die vraagt naar een passend gerecht. Serveer hem met wildgerechten en een lichtzoete garnituur. Een collega suggereerde gisteren een chutney van pruimen met kaneel. De kracht en smaak van deze wijn passen ook goed met allerhande lam- en rundsstoofpotten waarin specerijen zijn verwerkt. Een andere collega suggereerde gestoofde geit uit Galicië. Deze gastronomische wijn kan tot 10 jaar bewaren in een goede kelder.

41,96 euro bij La Buena Vida https://www.labuenavida.be/