Kennismaken met Turkse wijndomeinen

Verslag van een persreis.

Op uitnodiging van de Vlaamse Hanne Van Schelstraete trokken we een volle week langs 17 wijndomeinen in het westen van Turkije.
Hanne woont en werkt reeds 15 jaar in Turkije, waar ze, samen met haar partner Marc, vooral actief is als vertaler-tolk. Maar het bloed vloeit waar het niet gaan kan. Hanne Van Schelstraete is een goed opgeleide sommelier die de wijnwereld van nabij kent en op de voet volgt. Het ligt dan ook voor de hand dat zij veel interesse heeft voor de opkomende wijneconomie in Turkije. Deze wijntrip langs de Westelijk gelegen wijnregio’s met bezoeken aan een selectie topdomeinen was voor Hanne Van Schelstraete meteen ook een onderzoek naar de mogelijkheden i.v.m. wijntoerisme in Turkije en de mogelijkheden om deze zelf te organiseren.

proeven

Wijnbouw in Turkije, een verrassing?

Historisch gezien is Turkije een van de landen waar wijn zijn oorsprong vindt. Samen met andere landen uit de Kaukasus en Mesopotamië zijn in Turkije heel wat oudheidkundige sporen van wijnbouw terug gevonden. Wetenschappers gaan er van uit dat de landen rond de Eufraat en de Tigris mee bepalend waren voor de ontwikkeling van de wijnbouw. Sommige sporen gaan terug tot 7000j voor C.
Vanuit dit perspectief is het niet te verwonderen dat in Turkije wijn wordt geproduceerd. Toch kijken veel mensen vreemd op als je hen over Turkse wijnen verteld. Sommigen hebben minder goede ervaringen met de ‘all-in’ formules in de vele hotels langs de Egeïsche en Middellandse Zee, waar hoofdzakelijk eenvoudige tafelwijnen overvloedig geschonken worden.
“Turkse wijn, dat is toch simpele slobberwijn”, denken velen.
Daarbij is Turkije is ook nog een islamitisch land, waar je volgens velen normaal gezien toch geen wijn mag drinken. Allemaal vragen die we, bij onze aankomst in Istanbul, voor de voeten van Hanne Van Schelstraete smijten.
“Het klopt”, zegt Hanne, “Veel wijn wordt geproduceerd door enkele gigantische bedrijven. Sommigen onder hen zijn grote spelers. Ze produceren verschillende kwaliteitscategorieën, waaronder  hoogstaande, kwaliteitsvolle premium wijnen. Daarnaast is er natuurlijk ook een zee aan eenvoudige drinkwijntjes. Toch is er meer en meer aandacht voor kwaliteitswijnbouw.
Sinds het einde van de jaren negentig zijn meer dan 25 nieuwe bedrijven opgericht met veel aandacht voor de kwaliteit van de druiven. Velen bouwden ook een moderne en goed uitgeruste wijnkelder”.

Turkije is een van de grootste druiventelers ter wereld, maar meer dan 95% van de druiven wordt gedroogd en verwerkt tot rozijnen. De wijnbouw blijft dus een niche product.  Hanne vertelt ook dat in heel het land wijngaarden zijn aangeplant? Het toeristische Cappadocië heeft een bloeiende wijnindustrie, met als bekendste domeinen, Turasan en Kocabağ.
kaart
De overheid

Op mijn vraag hoe de overheid met de wijncultuur omgaat, vergelijkt Hanne de Turkse wetgeving met de Europese wetgeving rond het roken. Er mag geen openlijke promotie gemaakt worden voor alcohol en zeker niet in de vorm van advertenties. Anderzijds wordt de wijnbouw heel hoog getaxeerd, wat dan weer voor welkome inkomsten zorgt voor de overheid.
Tijdens de trip zullen we vaststellen dat wijnbars, winkels en wijndomeinen discreet aangekondigd worden. Maar nergens werd ons verteld dat de wijnindustrie gedwarsboomd wordt door de overheid. Bij enkele domeinen hoorden we wel dat de overheid niet altijd een gemakkelijke gesprekspartner blijkt, maar over het algemeen kunnen de wijndomeinen onafhankelijk werken. Vermoedelijk speelt het economische belang hierin een rol. Er wordt veel wijn geconsumeerd in Turkije. Bij enkele van de bezochte domeinen was er zelfs geen export omdat hun volledige productie in eigen land wordt geconsumeerd.

De trip, een overzicht

Tijdens deze korte trip bezochten we wijndomeinen in Thracië en de Egeïsche kuststreek in West-Turkije. De wijnregio’s van Cappadocië, Midden- en Oost-Anatolië zijn gepland voor een volgende reis.

We begonnen onze wijntrip in Thracië. Na enkele hevige oorlogen in de 19de en begin van de 20ste eeuw werd het gebied verdeeld over Griekenland, Bulgarije en Turkije. De regio is van grote historische waarde met veel sporen die teruggaan tot de Romeinen en het Ottomaanse Rijk.
Het uiterste westen van Thracië is van groot belang voor Turkije. Rond het stadje Gallipoli  vochten de Turken en de geallieerden tijdens WO I een bloedige strijd uit. Het was bij deze Slag van Gallipoli dat de Nieuw-Zeelanders en Australiërs voor het eerst betrokken werden in de Eerste Wereldoorlog. Honderdduizenden soldaten verloren het leven. De Turken haalden de overwinning en stichtten de staat Turkije met de beroemde Mustafa Kemal Ataturk als eerste grote leider.

Van oudsher is dit de bakermat van zeer goede wijnen. Helaas zorgden de vele oorlogen voor de verdwijning van de wijnbouw. Ook in Bulgarije, aan de overkant van het gebergte is er veel wijnbouw. De regio grenst aan drie zeeën: de Zwarte Zee, de Egeïsche Zee en de Zee van Marmara. Het is een toeristisch interessante regio, op een boogscheut van Istanboel.
Heel wat wijndomeinen spelen hierop in en hebben, naast de wijnkelder ook een hotel en/of restaurant. Sinds 2000 is in de regio intens geïnvesteerd en volgens veel waarnemers is Thracië de meest belovende wijnregio van Turkije.

Na de bezoeken aan de wijndomeinen van Thracië trokken we de zeestraat over in Canakkale. De levendige stad heeft veel visrestaurants die een lekkere keuken serveren. We passeerden op onze tocht de stad Troje, met het beroemde Paard van Troje en de steden en gebieden rond  Izmir, Urla en Denizli. De regio is een groot wijngebied, maar heeft ook een aantal historisch interessante toeristische trekpleisters. We bezochten o.a. de beroemde ruïnes van Efeze en de warm water bronnen van Pamukkale met zijn kalkterrassen.

Overal is de invloed van het Mediterrane klimaat aanwezig, maar op veel plaatsen speelt het plaatselijk mesoklimaat een grote rol. Omzeggens elk wijndomein dat bezocht werd,  had heel veel aandacht voor het werk in de wijngaard en de invloed van bodem en klimaat. In de wijnhuizen werken overal goed gevormde wijnmakers en hier en daar is er ook een samenwerking met buitenlandse specialisten. Sommige domeinen hebben indrukwekkende ‘State of Art’ wijnkelders die qua design en uitrusting tot de absolute top van de wereld behoren. Bij een aantal domeinen wordt geoogst en gevinifieerd per perceel.
Algemeen was deze trip een oogopener. Turkije heeft een groot potentieel aan modern gemaakte en kwaliteitsvolle wijnen. Nu nog de weg vinden naar onze wijnkelders.

‘il Re Nebbiolo’

De Koning van de Piemontese druiven

De nebbiolo is de bekendste druif uit Piemonte. Vermoedelijk vindt hij zijn oorsprong in Piemonte, maar historici zijn daar niet helemaal van overtuigd. Toch is de druif al honderden jaren aangeplant in de regio. De oorsprong van de naam verwijst naar het Latijnse nebbia, wat mist betekent. Volgens sommige auteurs verwijst de naam naar de mist die in het najaar, tijdens de oogst, opstijgt van de rivier Tanaro. Anderen beweren dat de naam verwijst naar de grijs-witte schijn op de rijpe druiven. De eerste sporen van de aanplant van nebbiolo gaan terug tot de 14de eeuw. In 1303 wordt de druif genoemd in Roero en in 1431 staat hij vermeld in een archief van het dorp Serralunga. Het is niet de meest aangeplante druif maar hij zorgt wel voor de beroemdste wijnen van Piemonte. De beste voorbeelden zijn Barolo, Barbaresco, Gemme, Roero en Gattinari, allen erkend als DOCG en meestal volledig uit nebbiolo gemaakt. De druif wordt ook geteeld in andere delen van Piemonte en ook op sommige plaatsen in Lombardije. In overzeese gebieden zoals Australië en Californië experimenteren sommige wijnboeren met de nebbiolo, maar nooit slagen ze erin om de Piemontese stijl of kwaliteit te benaderen.
In sommige streken van Piemonte komt hij onder een synoniem naar voren zoals spanna in de provincies Novarra en Vercelli, picutener in Canavese of chiavennasca in de Valtellina regio. Er zijn drie klonen van nebbiolo: lampia, rosé en michet. De belangrijkste kloonselectie gebeurt hoofdzakelijk met lampia en michet, die de betere wijnen leveren. Beiden zijn goede druiven, maar de voorkeur gaat naar lampia omdat deze kloon voor de meest evenwichtige wijnen zorgt. Soms wordt nebbiolo vergeleken met de Bourgondische pinot noir omdat de schil weinig kleur afgeeft, maar tevens omdat je met nebbiolo niet doet wat je wilt. Het is geen gemakkelijke jongen en hij vraagt een zorgzame wijnbouwer (net zoals de eigenzinnige pinot noir in Bourgogne).
In de meeste wijngaarden wordt deze weelderige groeier hoog geleid volgens de Guyotmethode, met gemiddeld 10 à 12 trossen. Om een goede oogst te verzekeren wordt hij kort gesnoeid en veel wijnbouwers grijpen ook in tijdens de zomer met een “groene oogst” waarbij loof en enkele druiventrossen worden verwijderd, zodat de rest beter zal ontwikkelen en rijpen. De nebbiolo is een laatbloeiende druif en trage rijper en daardoor uiterst gevoelig voor vorst in het najaar. De trossen zijn compact met opvallend kleine druifjes en zijn dikke schil bevat stevige tannines. Het is een druif die baat heeft bij een lange rijping. De “koning” van de Piemontese druiven dankt zijn faam aan zijn fijne complexe aroma’s, de stevige smaak en het grote bewaarpotentieel. Kenmerkende aroma’s zijn teer en rozengeuren en de grootste wijnen krijgen met het ouderen een heerlijke volronde smaak die soms subtiel zoet aanvoelt. Een smaak die veel wijnproevers in vervoering brengt en het hoogste genot biedt. Op zijn best is hij op de zuidelijk gerichte hellingen ten zuiden van Alba. Uiteraard spreelt hier ook ondergrond, het terroir een zeer grote rol.
De schil bevat veel polyfenolen, toch wordt de kleurintensiteit voor een groot stuk bepaald door de vinificatiewijze. Sinds het begin van de jaren negentig is de kwaliteit van wijnen op basis van nebbiolo ongelooflijk toegenomen. Veel wijnbouwers hebben jarenlang gezocht naar de juiste manier van werken om de taaie nebbiolo in het gareel te krijgen. Daarin verschillen heel wat wijnboeren van elkaar. In Barolo en Barbaresco zweren sommigen bij een moderne wijnstijl met korte, maar intense schilmaceratie, anderen houden aan de traditionele manier met lange inweking van de schillen en nog anderen laten hun wijn lange tijd rijpen in kleine eiken vaten. De zogenaamde modernisten laten hun wijn gisten in roestvrijstalen tanks onder temperatuurcontrole. Traditioneel werd wijn uit de nebbiolo gelagerd in reusachtige houten fusten, de beroemde Botte uit Slavonisch hout, maar meer en meer doen de kleine Bordelese barriques hun intrede in de wijnkelder.
In een volgende bijdrage benaderen we het terroir van Barolo. De regio heeft een oorsprong die teruggaat naar een grote binnenzee, die miljoenen jaren geleden gevormd werd. Daardoor is de appellatie opgedeeld in 2 bodemtypes, die het gebied in twee splitst: de Helvetische en Tortonische bodems van Barolo. De Helvetische regio omvat dorpen als Serralunga, Castilgione Falleto en een groot deel van Montforte d’Alba. De Tortonische regio omvat de dorpen La Morra, Barolo en Novello. Het verschil in bodem zorgt voor verschillende wijnstijlen. Hou de website in het oog…

5 jaar Bistromie

Elk jaar schrijf ik een kleine bijdrage, een soort column in de nieuwe Bistronomie gids.
Dit jaar bestaat deze interessante gids 5 jaar en dat werd uitgebreid gevierd in Brouwerij De Koninck in Antwerpen.

 

De ontmoeting

‘Hoe heb je dit gevonden’, vroeg ze, terwijl ze met belangstelling de drukte in de open keuken gadesloeg. De kleine bistro was ingericht met veel hout en natuursteen. Ze streek met haar hand over de houten tafel en voelde dat hij niet glad of gepolijst was. Aan de muur hingen moderne schilderijen die wonderwel pasten in de eerder  ruwe inrichting. Hier is over nagedacht, dacht ze, ofwel hebben ze samengewerkt met een goede ontwerper. In de open keuken waren vier mensen aan het werk. Ze keken ernstig en waren geconcentreerd bezig. Ze zag een van hen een groot groen ei opendoen. De rook verborg zijn gezicht. Straks moest ze Brent vragen wat in dat ei bereid wordt.
Een jonge vrouw had hen verwelkomd. Iedereen is hier zo opgewekt, bedacht ze bij zichzelf. Ze  hoorde af en toe de gulle lach van de jonge vrouw die zich bijna dansend door het restaurant bewoog. Zouden sommige gasten voor haar komen? , Zij zelf was hier voor de eerste maal, meer zelfs, het was haar eerste afspraak met Brent. Ze kenden elkaar enkele weken. Ze hadden elkaar ontmoet tijdens een wijndegustatie bij een gezamenlijke kennis. Toevallig zaten ze naast elkaar en op het einde van de avond vroeg hij of hij haar eens mocht bellen. Intussen hadden ze elkaar elke dag gehoord en veel sms’jes gestuurd. En vandaag was het zover.
‘Het is een adresje uit mijn Bistronomiegids’ antwoordde Bernt. Ik koop jaarlijks deze gids met, volgens mij, unieke restaurants. Het is nu 5 jaar dat ik de Bistronomie gids regelmatig gebruik en elk jaar ontdek ik nieuwe adressen. Ik hou van de soms eerder losse inrichting en de ongedwongen bediening. ‘Net als ik’, mompelt ze. Daarnaast werkt een bistronomiechef met kraakverse en hoogstaande basisproducten.  Bistronomie is een levendige keuken en er wordt meer geëxperimenteerd. Soms ben ik verbaasd hoever chefs gaan in het samenbrengen van smaken en aroma’s, hoe avontuurlijk hun keuken wel is. Weet je, heel wat bistronomiechefs hebben het talent en de genen van een sterrenchef, maar kiezen heel bewust voor deze laagdrempelige gastronomie. Bernt is op dreef en ze geniet met volle teugen van zijn enthousiasme. Ze kijkt hem aan en voelt haar buik kriebelen;
Een van de chefs brengt de borden aan tafel. In het midden van een hagelwit bord ligt een perfect gebakken duifje met een fris groene  garnituur van erwtjes. De geur streelt hun neus en voorzichtig snijden ze het gerecht aan. Even is het stil aan tafel, In een flits denkt hij aan het vervolg van de avond. Snel wuift hij de gedachtenuit zijn hoof en concentreert zich op het heerlijk gerechtje. Hij merkt niet eens dat hun benen zich verstrengelen.

Wordt vervolgd

 

 

 

Nieuwjaarswens

Toen ik klein was
dacht ik
dat wijn een soort limonade was
voor grote mensen

Later
vond ik plezier in een goed glas
en veel later
besefte ik dat wijn,
naast een belangrijke voedingsbron,
een hoogstaand cultuurproduct is
dat mensen rond de tafel brengt
en dichter bij elkaar.

Vredesverdragen worden beklonken met wijn
En een overwinning wordt gevierd met Champagne
Jezus bracht een boodschap van vrede
En deelde brood en wijn met zijn vrienden

 Ik wens u allen het genot
Van een goed glas… en dit te kunnen delen
met mensen die u dierbaar zijn
In het besef dat wijn
– met mate –
het leven op aarde veel mooier en draaglijker kan maken

Gido Van Imschoot

Een welgemeend, vredevol en mooi 2017

Ontdek Bourgogne ! Wijn, gastronomie en natuur

Ontdek Bourgogne ! Wijn, gastronomie en natuur

Graag stel ik mijn nieuw boek voor.

Ontdek Bourgogne! wil de lezer laten kennismaken met het wijntoerisme in Bourgogne, een van de boeiendste wijnstreken van Frankrijk.
Ik schreef dit boek samen met coauteur Ronny Debaere, die terecht erkend wordt als een van de grootste bourgognekenners in Vlaanderen. Ronny is daarenboven al 27 jaar druivenplukker bij Domaine Coche-Dury in Meursault, internationaal erkend als een van de beste Bourgogne producenten.

We reisden verschillende keren naar de regio op zoek naar de laatste tendensen op vlak van wijntoerisme. Elke trip leverde nieuwe verrassende ontdekkingen op. We lunchten in de lekkerste restaurants en bistro’s, wandelden door de wijngaarden, fietsten langs de Voie Verte, bezochten sympathieke wijnhuizen en luisterden geboeid naar het verhaal van de wijnmakers.

Net zoals mijn vorige boeken over Champagne en Piemonte is het eerste deel van het boek gewijd aan de wijn(bouw). Daarnaast komen de geschiedenis, gastronomie en  natuurbeleving ruimschoots aan bod. Op het einde van het boek vindt de lezer een ruim aanbod aan adresjes waar je goed kunt slapen en lekker kan eten. Uiteraard worden ook gastvrije wijndomeinen vermeld.

Elk hoofdstuk wordt afgesloten met een interview met een topwijnbouwer, die zijn of haar visie geeft op Bourgogne. Zo komen o.a. volgende wijnbouwers aan bod: Jean-Louis Trapet, Vincent Dauvissat, Jean-Marie Guffens, Raphaël Coche, Laurent Lignier, Pascal Marchand, Maxime Cheurlin, Audrey Braccini, Jean-Paul Brun, en verschillende anderen.

cover16

Uniek
Vrij uniek is de integratie in het boek van verschillende korte filmpjes van fotograaf Jan Crab, die op schitterende wijze de tekst begeleiden. Via een app voor smartphone en tablet kan de lezer deze filmpjes bekijken.

Ontdek Bourgogne !  wordt op 8 september 2016 voorgesteld en zal vanaf dan ook in de boekhandel verkrijgbaar zijn.

Barbecue wijnen

Ja, ik moet bekennen, ik ben niet zo een barbecuefan die bij het eerste streepje zon enthousiast het ijzeren stel uithaalt, een zakje houtskool uitschud en tekeer gaat met worsten, brochettes en gemarineerde kippenbillen, godbetert.

Het probleem met veel barbecues is niet alleen de kwaliteit van de spijzen, maar vooral de mensen achter het vuur.
De laatste tijd is het weer van dat. Als het mooi weer wordt slaat de barbecuekoorts toe. In onze buurt ruikt het naar verbrande Provençaalse kruiden en horen we regelmatige een vloekende buurman die zich verbrand aan zijn barbecuestel.
Het gebeurt dat we uitgenodigd worden voor een barbecuefestijn en dan hou ik mijn hart vast. Steevast promoveert mijn gastheer zichzelf van keukenschuwe vader tot meester-rôtisseur en gaat hij vol energie aan de slag met spijs en vuur.
Je ruikt het al bij het binnenkomen. In de tuin probeert mijn vriend met opvallend rood hoofd tevergeefs de vlammen in zijn barbecue onder controle te krijgen. Uiteindelijk lukt het en legt hij snel enkele stukken vlees op de grill. Wat later komen halfgare zwartgeblakerde stukken kippenbout in ons kartonnen bord, uitgedroogd door het vele prikken met de vleespin waardoor alle sappen uit het vlees verdwijnen. In aluminiumfolie verpakte aardappelen liggen achteloos tussen gloeiende houtskool te verbranden. Op het aanrecht staan de intussen verlepte sla, want het duurt allemaal veel te lang, de obscure sausjes en een vaatje wijn van onbestemde oorsprong. We eten uit kartonnen borden en drinken uit plastic bekertjes, want een barbecue is toch informeel en sociaal, nietwaar.
Neen, ik ben niet zo een fan van barbecues.

Gastronomie en barbecue, het kan
Het is onbegrijpelijk dat er in het Vlaamse land zo tekeer gegaan wordt met barbecues, als je weet dat wij de grootste barbecue kampioenen hebben.
Er zijn in Vlaanderen zelfs verschillende barbecueclubs die de meest verfijnde heerlijkheden bereiden op de grill. Zelfs topchefs wagen zich aan het buitenvuur.

Op de grill kunnen tal van gerechten worden bereid, zowel met vis, schaaldieren als vele soorten vlees. Er is maar één grote voorwaarde om een kwaliteitsvolle barbecue te verzorgen en dat is geduld.
Wie geduld heeft en het vuur beheerst kan (bijna) alles klaar maken op de grill. Gedenkwaardig was de spies van langoustines, kort gebakken op de grill, geserveerd met een vruchtensalade van meloen en appeltjes met kokos en kerrie. We serveerden er een Vouvray demi sec van Huet bij en de harmonie was perfect.
Al even mooi is gegrilde kreeft met gesmolten morieljesboter of rode poon, kort gebakken met rode wijn saus met sjalotjes en een licht gekoelde jonge pinot noir van Domaine Chantal Lescure, een jong talent uit Nuits-Saint-Georges. Een langzaam gegaarde lamskroon, met gekonfijte lookteentjes met de Saint Joseph van bescheiden topwijnmaker Laurent Marthouret uit Charnas in de Noordelijke Rhône.  Bij gegrilde parelhoen met portsaus en tijm serveerden we een Zuid-Afrikaanse pinotage of een Californische zinfandel. Wie een barbecue heeft met een rookbuis, zoals bij die Amerikaanse reusachtige Oklahama’s, kan vlees en vis roken. Een à la minute gerookte zalmfilet met een glaasje semillon van Mc Williams uit Hunter Valley is een onvergetelijke combinatie.

In mijn opinie streef ik naar aangepaste wijnen met de verschillende gerechten. Wie het eenvoudig houdt en kiest voor een worst, brochette en kippenbil barbecue neemt bij voorkeur een licht kruidige wijn, waarin een natuurlijke frisheid aanwezig is. Democratisch geprijsde voorbeelden vind je bij  cabernet franc uit de Loire, barbera of dolcetto uit Piemonte of blaufrankisch uit Oostenrijk. De natuurlijke frisse smaak is belangrijk in contrast met de stevige specerijen en/of marinades en de warme, zonnige omgeving waarin het barbecuefestijn gewoonlijk doorgaat. Bij de meer gastronomische barbecues kan je wijnen kiezen naargelang het gerecht dat wordt bereid. Nog een mooie barbecuezomer gewenst…

 

 

 

 

Beste Belgische wijn van 2015

Beste Belgische wijn van 2015
Vignoble des Agaises ‘Cuvée Seigneur Ruffus’  Brut Sauvage

Op woensdag 16 september 2015 ging voor de 11de keer de grote degustatie door waarbij de beste Belgische wijnen onder de loep werden genomen. Vijftig professionele proevers, samengesteld uit leden van de Vereniging Vlaamse Sommeliers, leden van de Vlaamse Wijngilde en organisatoren van de Nederlandse wijnkeuring proefden 65 stalen wijn, verdeeld in drie categorieën: mousserend, rode wijn en witte wijn. De proeverij verliep uiterst secuur, objectief en professioneel. Zo werden alle wijnen overgegoten in een karaf om elke vorm van herkenning te weren. Daarnaast werden strikte afspraken gemaakt over het invullen van de beoordelingsfiche. In elke flight werd tevens tweemaal dezelfde wijn geserveerd en na de wedstrijd werden de proefresultaten van elke proever geanalyseerd.  Al deze ingrepen zorgen ervoor dat de wedstrijd van de Vereniging Vlaamse Sommeliers hoog gewaardeerd wordt door de Belgische wijnproducenten.
In 2005 werd voor de 1ste maal een trofee uitgereikt voor de Beste Belgische Wijn van het Jaar. Sindsdien organiseert de Vereniging Vlaamse Sommeliers jaarlijks deze proeverij. Het is een manifestatie die met veel belangstelling gevolgd wordt door de Belgische wijnbouwers, horecamiddens en pers.
Opvallend zijn opnieuw het hoge aantal mousserende wijn in de lijst van gouden medailles.  Ons land wordt stilaan een belangrijk productieland voor mousserende wijn. Het is dan ook niet verwonderlijk dat een mousserende wijn de “overall winnaar” werd van deze degustatie. Vignoble des Agaisses behaalden de drie eerste plaatsen in haar reeks, waarbij de Cuvée Seigneur Rufus Brut Sauvage met brio de eerste plaats innam.

Wijngaard op pure krijtgrond
Vignoble des Agaises is eigendom van de familie Leroy, wijnhandelaars in het stadje Binche. Het wijndomein is 18ha groot en produceert jaarlijks bijna 100.000 flessen schuimwijn die heel vlot hun weg vinden naar de consument. In Haulchin, op een boogscheut van de stad Bergen, werd in 2015 een splinternieuwe wijnkelder en ontvangstruimte gebouwd. Arnaud Leroy, de vijfde generatie en jonge wijnmaker van het domein wil zich in de toekomst ook toeleggen op de groeiende markt van het oenotoerisme. Bezoekers zijn dan ook steeds welkom op het domein. Helaas is er weinig of niets te koop en is het wachten tot juni 2016 vooraleer de nieuwe oogst op de markt komt.
De eerste wijngaard van 2 ha, met 20.000 chardonnay stokken werd aangeplant in 2002. Sindsdien werden bijna jaarlijks stokken bijgeplant, wat vandaag het totaal op 180.000 planten brengt. Het overgrote deel is chardonnay, maar intussen werd de wijngaard ook uitgebreid met 4 hectaren pinot noir en pinot meunier. Deze blauwe druiven worden gebruikt voor de productie van rosé wijn.
De percelen liggen allen op een schitterend gelegen zuidelijke helling, waar de zoninval optimaal is. Toch is niet enkel de ligging van grote waarde. Vooral de ondergrond maakt de wijnen van Vignoble des Agaisses zo fijn. De bodem is samengesteld uit kalk en krijtgrond, vergelijkbaar aan de krijtbodems van Champagne en Chablis. In de bodem zitten nog veel resten van micro-organismen van maritieme oorsprong. Deze zorgen voor minerale tonen in de wijn en een subtiel frisse smaak. Het is tevens een bodemtype dat zeer goed het water opneemt en vasthoudt.
De schuimwijnen van Vignoble des Agaises worden gemaakt met de traditionele methode waarbij de schuimvorming ontstaat door de tweede gisting in de fles. Alle druiven worden manueel geplukt en daarna omzichtig geperst in een van de drie pneumatische persen. Na de eerste gisting en toevoeging van de liqueur de tirage blijven de flessen 12 maanden rusten in een koude omgeving vooraleer ze op de markt komen. (tekst uit Foodprint 1516 uitgave mjPublishing).

Belgische Wijn van het Jaar Editie 2015

Brugge, woensdag 16 september 2015.
50 professionele proevers, samengesteld uit leden van de Vereniging Vlaamse Sommeliers met uitbreiding van enkele topproevers van de Vlaamse Wijngilde, proefden 65 stalen wijn, verdeeld in drie categorieën: mousserend, rode wijn en witte wijn. Ook een 10-tal wijnbouwers proefden mee, maar hun quotering telde niet mee in de eindbeoordeling.
Alle wijnen werden overgegoten in een karaf om elke vorm van herkenning te weren. Er werd geproefd in functie van de beste kwaliteit. Dit betekent dat de hoogste punten een bronzen, zilveren of gouden medaille opleveren. Dit jaar was de kwaliteit dermate hoog dat enkel gouden medailles werden uitgereikt.
Dit jaar gaat deze proeverij al voor de 11de keer door. In 2005 werd voor de 1ste maal een trofee uitgereikt voor de Beste Belgische Wijn van het Jaar. Sindsdien organiseren wij jaarlijks deze proeverij. Het is een manifestatie die met veel belangstelling gevolgd wordt door de Belgische wijnbouwers, horecamiddens en pers.  Met de proeverij “Belgische Wijn van het Jaar” willen wij, met de Vlaamse Sommeliers, onze appreciatie en geloof in de Belgische wijnbouw duidelijk maken.

belgsiche wijnaken.

Dit zijn de resultaten:

Mousserende wijnen
Domaine du Chant d’Eole – Blanc de Blancs Brut
Entre-Deux-Monts – Bacquaert Brut
Schorpion – Zwart Brut
Schorpion – Cuvée Houben Brut
Schorpion – Chardonnay Brut
Schorpion – Goud Brut
Vignoble des Agaisses – Ruffus Rosé
Vignoble des Agaisses – Ruffus Brut Sauvage
Vignoble des Agaisses – Ruffus Blanc de Blancs
Wijnkasteel Genoels-Elderen – Zwarte Parel Brut
Wijnkasteel Genoels-Elderen – Zilveren Parel Brut

Witte Wijnen
Château Bon Baron 2013 – Pinot Gris
Kitsberg 2014 – Chardonnay
Pietershof 2014 – Chardonnay
Pietershof 2014 – Pinot Blanc
Vigna – Johanniter 2014
Waes 2014 – Waes Wit
Wijndomein Aldeneyck 2014 – Pinot Blanc

Rode wijnen
Château Bon Baron – Acolon
Château Bon Baron – La Grande Tresor
Wijndomein Aldeneyck – Pinot Noir Barrique

De geur van Bistronomie 2015

Op zondag  14 juni 2014 werd in de schitterende omgeving van het bezoekerscentrum van Duvel Moortgat in Puurs,  de 3de editie van de Bistronomiegids voorgesteld.

Uitgevers Jbsitronomie gidsohannes Denis en Steve Engels vroegen me om bij deze gelegenheid een bijdrage te leveren met de-voor-de-hand-liggende vraag:  Wat is voor mij Bistronomie?

Dit was mijn antwoord.

In een vorige editie van deze Bistronomiegids schreef ik een kleine bijdrage over de geur van Bistronomie. Ik geloof heel erg in het belang van de geur. Zonder geursensatie, smaakt alles hetzelfde.  Geuren zijn de kampioen van de herinnering.
Van al onze zintuigen zijn vooral geuren in staat om verloren gewaande herinneringen op te roepen. Veel herinneringen uit onze kinderjaren zijn gelinkt aan de geur. Onze sterkste voedselherinneringen zijn omzeggens altijd gelinkt zijn aan de geur.
Ik denk dat ik gevoelig ben voor het fameuze ‘Proustfenomeen’.
De Franse schrijver Marcel Proust laat in zijn boek ‘A la recherche du temps perdu’ de hoofdpersoon een intens gevoel van vreugde beleven. Een vreugdegevoel dat hij niet thuis kan brengen, maar die ontstaat, nadat hij een koekje, een madeleine, in lindebloesemthee sopt en opeet. Achteraf beseft hij dat de geur en de smaak van dat moment hem doet denken aan zijn gelukkige jeugd.
Bij mij denk ik dan aan de geur van vers gebakken brood, van lavendel of de geur van traag opgegoten koffie, de pruttelende soep op de kachel of de langzaam gegaarde kip van mijn moeder met 40 lookteentjes; heel ons huis rook dagenlang naar die hemelse geur van look, kip en wijn. De geur van Château la Tour de By, het glas Médoc dat mijn vader open deed op zondag, mijn eerste kennismaking met wijn overigens..
Het zijn herinneringen naar geuren van warmte en nostalgie uit een heerlijk lekkere kindertijd. Misschien voelen jullie nu ook dat beetje Proust in je hoofd?  Vandaag doe ik opnieuw veel mooie geur ervaringen op.
Tijdens mijn Bistronomische omzwervingen langs verschillende zaken onthoud ik opnieuw de geur. De geur van vers bereide producten die mij tegemoet komen uit open keukens, grillades, haardvuren en terrasgeuren, kortom de geur van zich thuis voelen. De geur van terroir.
Als auteur hou ik van de geur van een vers gedrukt boek. Zo een boek dat je voor de eerste keer in je handen krijgt.  Je bladert in het boek en ruikt de  geur van verwachting en inhoud. Snuivend als een jonge hond aan een vers been. Een nieuw boek ademt emotie en aandacht.
Zo ruik ik de nieuwe Bistronomiegids. Hij ruikt naar een culinair jaar vol hunker en verlangen.